Pasta Alla Gricia – Cucina Povera

“Bestaat uit pasta, spek en kaas„

GuancialeCarbonara, Cacio e Pepe, Amatriciana en deze Gricia zijn de vier meest bekende, geliefde en klassieke pastagerechten uit Rome, waarvan Gricia de minst bekende is. Gricia, dat traditioneel geserveerd wordt in Rome en regio Lazio en Umbrië, komt oorspronkelijk uit het bergdorp Grisciano in de buurt van Rome. Schaapherders zouden dit gerecht maken in de bergen tijdens het schapendrijven. Het ontbreken van tomaten wijst er op dat het gerecht al bestond voor de tomaten in Europa arriveerden, in Italië rond 1750 en werden opgenomen in hun eetgewoontes.
De eerste en belangrijkste stap naar het maken van deze authentieke pasta alla gricia begint met de ingrediënten. Het is een eenvoudig en gemakkelijk gerecht, maar zoals met de meeste gerechten die eenvoudig zijn en slechts uit een paar ingrediënten bestaan, zijn deze ingrediënten enorm belangrijk. Het gerecht bestaat hoofdzakelijk uit pasta, spek en schapenkaas. De pasta is ietsje minder belangrijk, maar het spek en de kaas zijn heel belangrijk, zeg maar onmisbaar en het geheim tot een perfect smaakevenwicht van het gerecht. Het spek moet guanciale zijn en de kaas moet Pecorino Romano zijn. Verder hoort er geen knoflook bij, noch uien, kruiden of wijn!
Guanciale is een gezouten en gedroogd, niet gerookt, Italiaans spek. Het spek wordt gemaakt van varkenswang en heet ook wel kinnebakspek. Het is voornamelijk het vet van de wang dat smaak geeft aan de gerechten waarin het wordt gebruikt. Zijn unieke smaak is sterker dan andere varkensproducten, zoals pancetta, maar de structuur is fijner en het is zeer zacht spek, en in feite als het wordt gekookt lost veel van het spek op in het gerecht.
pecorino-romano43Pecorino Romano heeft een pittige uitgesproken smaak, een korrelige structuur en een zoute en scherpe geur. En door zijn ziltige smaak is hij uitstekend geschikt voor in de keuken en wordt hij veel ‘geraspt’ gebruikt in pastagerechten. Zijn aromatische, aangenaam scherpe en zoute smaak betekent dat het gebruik ervan vaak is voorbehouden aan pastagerechten met sterk smakende sauzen.
Men kan de ingrediënten eventueel gaan vervangen door bv pancetta en Parmezaanse kaas en dat zal dan wel een smakelijk gerecht zijn, maar je kunt het niet “alla gricia” noemen om de eenvoudige reden dat hun smaken heel verschillend zijn van het originele.
Voeg aan dit recept een ei toe en je hebt Carbonara. Laat de guanciale weg, maar doe er meer kaas, zwarte peper en kookvocht bij en je hebt Cacio e Pepe. Doe er wat fijn gesnipperde ui bij en wat tomaten en je hebt all’Amatriciana. Vier gerechten voor de prijs van één.

KlassiekHoofdgerecht4 personenItaliëWarm

Benodigdheden

Bereiding: 15 min
Keukengerei
Hoge bakpanRoerspatel;
KookpotPollepelVergiet

Bereiding

  • Zet een grote kookpot met licht gezouten water op het vuur en breng aan de kook.
  • Verwarm ondertussen de olijfolie (tip 4) in een hoge pan en doe er de guanciale in.
  • Bak de guanciale (dat uit veel vet bestaat) op een laag vuurtje zodat het vet van het spek zachtjes smelt, maar het spek niet bruin wordt (of slechts lichtjes). Het spek moet zacht blijven, vermijd dus dat het bruin, droog en knapperig wordt.
    • Je kan wat pastakookvocht bij de guanciale doen om uitdroging van het spek te vermijden, als al het vet al gesmolten is voordat de pasta beetgaar gekookt is.
    • Het zetmeelrijk kookvocht van de pasta zorgt daarenboven, samen met het vrijgekomen spekvet, voor een binding die eigenlijk de saus van het gerecht wordt.
  • Zodra het water kookt, voeg je de pasta toe en kook je deze beetgaar (al dente volgens aanwijzingen op de verpakking).
  • Wanneer de pasta beetgaar is, haal je een pollepel kookvocht uit de pan en houd deze bij. Giet vervolgens de pasta af in een vergiet, maar laat niet uitlekken.
  • Doe de pasta direct bij de guanciale in de hoge pan, verhoog het vuur lichtjes en meng alles goed dooreen.
  • Doe er eventueel wat pastakookvocht bij, indien het geheel wat te droog is en je meer vocht nodig hebt om de saus te binden.
  • Haal van het vuur en roer pecorinodoor de pasta.
    • De kaas heeft een dubbele rol: het zorgt voor binding en voor smaak. Niet teveel kaas bij doen, maar net genoeg om de pasta met de saus te binden en de ‘scherpe en zoute’ smaak van deze schapenkaas aan de pasta af te geven.
  • Breng op smaak met zwarte peper en dien op.

Serveren

  • Pasta alla Gricia, zo eenvoudig, maar zo lekker (tip 5)!!!

Tips

  1. Mogelijke pasta’s: bucatini, spaghetti, fettucine, ditalini, rigatoni, mezze rigatoni, penne, gnocchi …
  2. Guanciale vind je in Italiaanse speciaalzaken, zo niet vervangen door niet te dik gesneden pancetta, ontbijtspek, Zeeuws spek,  Breydel spek … Kies wel voor spek met wat meer vet in. Het is dan natuurlijk geen ‘alla Gricia’!
  3. Lust je geen Pecorino, neem dan Parmezaanse kaas of kaas naar voorkeur. Weer alom is het dan geen ‘alla Gricia’.
  4. Men kan de olijfolie weglaten, daar er genoeg spekvet zal vrijkomen bij het bakken van de guanciale, maar ik vind dat de combinatie van het spekvet met de olijfolie de smaak van het gerecht ten goede komt!
  5. Lekker met toevoeging (maar geen ‘alla Gricia’) van peperoncino (rode chilipepertje), tuinbonen en/of doperwten.

Drankadvies

  • Chianti Classico

iNFOeDGE

Meer info over
Grisciano

Ook Interessant

Pruimtomaten43
Bucatini All’Amatriciana
Eieren1-43
Spaghetti Carbonara
verschillende-soorten-pasta43
Meer Pasta gerechten
white_background43 white_background43

Voel je vrij om te reageren op ieder gepost recept: heb je vragen, aan- of opmerkingen, tips of suggesties over het recept, laat het dan weten: aan KOOKRECEPTEN via mail of aan de lezers (men kan een reactie achter laten op ieder gepost recept of pagina).

KOKEN DOE JE OP GEVOELCopyright “KOOKRECEPTEN”

Pesto alla Trapanese – Amandel Pesto

“Weinig bekend, maar echt de moeite waard!„

gepelde-amandelen43De “pesto alla Trapanese” in het dialect “agghiata trapanisa” is een, helaas weinig bekend typisch gerecht uit de West-Siciliaanse provincie Trapani. De pesto alla Trapanese is een oud recept dat is ontstaan ​​in de havens van Trapani. Genuese schepen afkomstig uit het Oosten stopte in Trapani en natuurlijk de Genuese zeelui waren bekend met “pesto alla genovese”, een traditionele basilicumsaus, gemaakt met knoflook, basilicum en pijnboompitten. De Trapanese matrozen maakte er vervolgens hun eigen versie van met typische producten uit hun regio, namelijk tomaten en amandelen. De pesto alla Trapanese heeft een delicate smaak en is zeer aromatisch. Deze pesto is een traditioneel Siciliaanse voedingsmiddel, dat erkend is door het Ministero delle Politiche Agricole, Alimentari e Forestali, Italië (het Ministerie van Landbouw, Voedsel en Bosbouw).
De belangrijkste ingrediënten voor deze unieke versie zijn basilicum, tomaat en amandelen. De andere ingrediënten in dit klassiek recept zijn: knoflook, extra vierge olijfolie, zwarte peper en (de één vindt van wel en de ander niet) geraspte Siciliaanse kaas. De pasta die traditioneel gepaard gaat met deze pesto is de typische Trapani pasta ‘busiate‘. Het is een soort macaroni-achtige pasta die rond een tak gedraaid wordt, om zo de typische draaiingen in de pasta te geven. Pasta con il pesto alla trapanese kan zowel warm als koud worden geserveerd.
Zoals de traditie het wil moeten alle ingrediënten voor pesto worden gestampt in een vijzel, maar als je dit niet hebt kan het ook in een blender.

KlassiekHoofdgerecht4 personenItalië / SiciliëKoudJaar

Benodigdheden

  • Knoflook – 1 à 2 teentjes (tip 1)
  • Blanke amandelen – 50 gr (gepelde, ongezouten – tip 2)
  • Basilicum – 15 à 20 blaadjes (verse)
  • Tomaten – 4 st (tip 3)
  • Chilivlokken – ¼ tl (optioneel)
  • Pecorino kaas – 50 gr (3 el – tip 4)
  • Olijfolie – 6 el (extra vierge – tip 5)
  • Zwarte peper (versgemalen)
  • Zeezout, grof – 1 mespuntje
  • Pasta – 400 gr (tip 6)
Bereiding: /
Keukengerei
Vijzel met stamper (of blender);
Kookpot; Vergiet;
Roerspatel; Slabestek

Voorbereidend werk

  • Maak een kruisje in de onderkant van de tomaten en dompel ze 15 seconden in kokend water. Schep ze met een schuimspaan uit het water en dompel ze meteen in koud water en pel ze. Snijd de tomaten in kwarten, verwijder de pitjes en hak het vruchtvlees zeer fijn.

Bereiding

  • Stamp met een stamper de knoflookteentjes samen met een paar zoutkorrels (tip 7) grof in een vijzel.
  • Voeg de basilicumblaadjes toe met wederom een paar zoutkorrels en stamp deze mee.
    • Om het beste resultaat te krijgen maakt je cirkelvormige bewegingen met de stamper en éénzelfde beweging in tegengestelde richting met de vijzel.
  • Voeg, als de basilicumblaadjes grof gestampt zijn, de amandelen (tip 8 ) en chilivlokken toe (als je het iets pittiger wilt – optioneel) en stamp ze niet te fijn, niet te grof (ter grootte van kleine rijstkorrels, de textuur moet namelijk korrelig blijven).
  • Dan is het tijd om pasta romiger te maken: voeg, al roerend, olijfolie toe.
  • Meng de fijngehakte tomaten door de saus.
  • Proef en breng eventueel verder op smaak met wat peper en zout.
  • Kook de pasta op de gebruikelijke manier, zorg ervoor dat de pasta “al dente” is:  de Sicilianen zijn waarschijnlijk de meest kieskeurige van alle Italianen als het gaat over pasta, en ze zijn erg snel om het “scotta” te verklaren, wat betekent “overgaar”.
  • Giet de pasta af in een een vergiet, maar vang een ½ dl kookvocht op.
  • Doe de uitgelekte pasta terug in de pan, voeg het kookvocht en de pesto erbij en meng alles door elkaar met een slabestek.

Serveren

  • Verdeel de pasta over borden, strooi er de kaas over (optioneel) en besprenkel met een beetje olijfolie. Godetevi!
  • Ook lekker met goudbruin gebakken aubergineplakken en aardappelen.

Tips

  1. Doorgaans wordt rode knoflook Nubia gebruikt, zo niet gewone knoflook.
  2. Geen blanke amandelen, verwijder de bruine vliesjes dan zelf: zet de amandelen op met ruim koud water en breng het water aan de kook. Stort de amandelen in een zeef, spoel ze af met koud water, dep ze goed droog in een doek en pel ze.
  3. Op de eerste plaats komen de rode Pomodoro di Pachino, een beschermde Siciliaanse tomatensoort van topkwaliteit, maar deze zullen niet gemakkelijk te verkrijgen zijn. Daarom gaan we voor pruimtomaten of kerstomaten (250gr vers en rijp! Beide gepeld en ontpit).
  4. Traditioneel wordt er Caciocavallo Silano kaas gebruikt, maar daar deze in de lage landen moeilijk te verkrijgen is, nemen we Siciliaanse Pecorino (Pecorino Siciliano DOP) of pecorino romano DOP. Voel je vrij om Parmezaanse kaas te gebruiken, als je geen van voorgenoemde kazen lust of kunt vinden.
  5. Kies voor een goede extra vierge olijfolie (liefst van Siciliaanse) die niet te sterk smaakt, want het mag de andere ingrediënten niet overheersen. Keuze uit Siciliaanse olijfolie, extra vierge: Valli Trapanesi, Val di Mazara, Valdemone, Valle del Belice, Monte Etna en Monti Iblei, allemaal Siciliaans en DOP.
  6. Mogelijk andere pasta’s (buiten busiate) die vaak gebruikt wordt zijn gnocculi siciliani, bucatini of fusilli lunghi. Meer gekende lange pasta’s kunnen ook gebruikt worden, zoals spaghetti, linguine, tagliatelle …
  7. De hoeveelheid zout die je toevoegt hangt af van de soort pecorino die je gebruikt: sommige soorten zijn namelijk erg zout!
  8. Je hebt niet veel amandelen nodig, net genoeg om de pesto de juiste zoetheid te geven.

Drankadvies

  • /

iNFOeDGE

Meer info over
Sicilië (Wiki/Nl)
Trapani (provincie – Wiki/Nl)
Trapani (stad – Wiki/Nl)
Ministero delle Politiche Agricole, Alimentari e Forestali (Officiële website/It)

Ook Interessant

pijnboompitten43
Pesto Genovese
Aubergines43
Caviar d’Aubergines
Ratatouille-43
Ratatouille
white_background43 white_background43

Voel je vrij om te reageren op ieder gepost recept: heb je vragen, aan- of opmerkingen, tips of suggesties over het recept, laat het dan weten: aan KOOKRECEPTEN via mail of aan de lezers (men kan een reactie achter laten op ieder gepost recept of pagina).

KOKEN DOE JE OP GEVOELCopyright “KOOKRECEPTEN”

Tonnarelli Cacio E Pepe – Pasta Met Pittige Romige Saus

“Stevig, Romig En Met Zwarte Accenten„

tonnarelli43Cacio e Pepe is een traditioneel Romeins pastagerecht. “Cacio e Pepe” betekent “kaas en peper” in het Italiaans. Zoals de naam al doet vermoeden bestaat het gerecht uit zeer weinig ingrediënten, namelijk slechts 3: (eier)pasta, (pittige oude schapenmelk)kaas en (zwarte) peper. En toch, met zo weinig ingrediënten tover je één van de lekkerste pastagerechten op tafel. Dit gerecht is zo sober, maar smaakt zo volledig, zo harmonieus, zo bevredigend, zo verrassend lekker en je krijgt er energie van! Daarom, en terecht, dat Rome zo trots is op haar keuken. En eenmaal je het geproefd hebt, ben je voorgoed verkocht …
Het geheim van een lekkere cacio e pepe zit hem nu eens niet in de kwaliteit van ingrediënten (alhoewel het helpt) maar in de bereiding. Het geheim aan het perfectioneren van dit gerecht is het toevoegen van de juiste verhouding, de juiste balans tussen kaas en pastakookvocht om zo een romige saus te creëren. Door de beetgare pasta met de kaas heel langzaam te verwarmen met een deel van het pastakookvocht, ontstaat een smeuïge romige saus, zonder dat er ook maar iets van room of boter aan te pas komt.

KlassiekHoofdgerecht4 personenItaliëWarm

Benodigdheden

Bereiding: 20 min
Keukengerei
Grote kookpot; Kom;
Grote mengkom;
2 roerspatels; Vergiet

Bereiding

  • Breng een grote pan met gezouten water (tip 4) aan de kook.
  • Voeg de tonnarelli pasta toe en kook de pasta beetgaar (al dente) volgens de aanwijzingen op de verpakking.
  • Giet de pasta af in een vergiet, maar vang het kookvocht op in een kom.
  • Doe de pasta terug in de hete kookpan (het vuur is wel gedoofd) en doe er 100 gr pecorino kaas, de zwarte peper, olijfolie en 3 el kookwater bij.
  • Meng alles snel door elkaar met roerspatels: zorg ervoor dat het mengsel (kaas, peper, olijfolie en water) gelijkmatig wordt verdeelt.
  • Doe, beurtelings, nog wat kaas en vocht bij op dezelfde manier als hierboven beschreven tot bijna alle kaas is verwerkt: de bedoeling is dat de kaas smelt in het hete kookwater, dat er geen kookvocht in de kom achterblijft, dat je een romige, smeuïge saus krijgt en dat de saus goed opgenomen wordt door de pasta.
    • Is er wel kookvocht in de kom, voeg dan nog wat kaas toe.
    • Is het geheel te droog, doe er dan nog wat kookwater bij.
  • Proef en breng verder op smaak met versgemalen zwarte peper en eventueel zout (misschien hoef je geen zout toe te voegen, daar de kaas een zoute smaak heeft).

Serveren

  • Verdeel de pasta over de (liefst voorverwarmde) borden en bestrooi het geheel met wat van de geraspte kaas ter versiering.
  • Serveer direct!!!!!
    • Een Italiaans gezegde luidt: ‘La pasta non aspetta!’ oftewel ‘De pasta wacht niet!’. Wat wil zeggen van zodra de pasta, het gerecht, bereidt is, moet hij direct worden opgediend en direct gegeten. Te lang doorgekookte of afgekoelde pasta staat voor een Italiaan gelijk aan een halsmisdaad (misdaad waarop de doodstraf staat).

Tips

  1. Cacio e pepe wordt meestal gemaakt met Tonnarelli pasta. Het is de benaming voor lange, platte, bijna vierkante, verse spaghetti die vooral in Rome gegeten wordt. Deze lintvormige pasta is de populairste vorm onder de zelfgemaakte deegwaren. Deze pastavorm is in België en Nederland niet of nauwelijks te verkrijgen (misschien in Italiaanse speciaalzaken) en het vervangen door een ander pasta is enigszins heiligschennis, maar toch … als je de pasta niet vind, kan je het vervangen door andere lange pasta zoals spaghetti of bucatini, maar het moet wel van uitstekende kwaliteit zijn.
  2. Pecorino is afkomstig van het Italiaanse woord ‘pecora’, dat schaap betekent. Pecorino is een Italiaanse verzamelnaam voor kazen die dus alleen van schapenmelk zijn gemaakt. De verschillende kazen zijn elk karakteristiek voor een bepaalde streek of een bepaald schapenras. De vier belangrijkste variaties van Pecorino zijn: Pecorino Romano, Pecorino Sardo, Pecorino Siciliano en Pecorino Toscano.
    • Pecorino Romano D.O.P., de meest gekende en vrij harde gepasteuriseerde kaas, moet minstens acht maanden rijpen om zo hun pittige uitgesproken smaak, hun korrelige structuur en hun zoute en scherpe geur te ontwikkelen. En door zijn ziltige smaak is hij uitstekend geschikt voor in de keuken en wordt hij veel ‘geraspt’ gebruikt in pastagerechten als alternatief voor Parmezaanse kaas. Pecorino Romano komt oorspronkelijk, in tegenstelling tot wat de naam doet verwachten, evenals Pecorino Sardo, uit Sardinië. Deze Sardische specialiteit was zo populair, dat Rome hem ging importeren en vandaar de naam Romano. Zijn aromatische, aangenaam scherpe en zoute smaak betekent dat het gebruik ervan vaak is voorbehouden aan pastagerechten met sterk smakende sauzen, zoals Pasta all’Amatriciana.
  3. Zwarte peper komt van dezelfde plant als groene en witte peper. Het verschil zit ‘m in de behandeling. De zwarte peper wordt verkregen door de onrijpe groene bes te laten drogen in de zon. Hierdoor gaan de velletjes rond de peperkorrel ineenschrompelen en krijgen ze een donkere of zwarte kleur. De wat ruwe, aromatische pittige smaak van zwarte peper ontstaat door dit proces. Peper kan in nagenoeg elk gerecht gebruikt worden. Hoewel peper meestal in hartige gerechten gebruikt wordt, is het ook erg lekker bij fruit en in sommige zoete lekkernijen. Hele peperkorrels (bolletjes) bewaren langer hun aroma dan gemalen peper.
    • Belangrijk: de zwarte peperkorrels moeten vers gemalen worden in een pepermolen en liefst grof gemalen, niet te fijn. In dit recept gebruiken we per 100 gr pasta maar liefst ½ tl zwarte peper of voor de 400 gr pasta 2 tl zwarte peper!
    • Je kan, in plaats van een pepermolen te gebruiken, de zwarte peperkorrels ook grof pletten in een vijzel.
  4. Ideaal is per liter water 1 tl zout en 100gr pasta.

Drankadvies

  • /

Ook Interessant

pappardelle43
Pappardelle Met Konijnensaus
Fettuccine43
Fettuccine Alfredo
Bucatini43
Bucatini All’Amatriciana
white_background43 white_background43

Voel je vrij om te reageren op ieder gepost recept: heb je vragen, aan- of opmerkingen, tips of suggesties over het recept, laat het dan weten: aan KOOKRECEPTEN via mail of aan de lezers (men kan een reactie achter laten op ieder gepost recept of pagina).

KOKEN DOE JE OP GEVOELCopyright “KOOKRECEPTEN”

Pesto Genovese – De Enige Echte Authentieke

“Een Dikke Smeuïge Geurige Saus Op Basis Van Basilicum„

Basilicum43Pesto is één van de beroemdste smaakmakers of sauzen van de Italiaanse keuken. Het enige echte authentieke recept voor deze dikke smeuïge geurige saus op basis van basilicum is van oorsprong uit de havenstad Genua in de Ligurië regio van Noord-Italië en ontstaan ergens in het midden van 800. Het geheim van dit recept, dat de naam “Pesto Genovese” draagt (niet pesto “alla genovese” of pesto “op de wijze van” genovese), zit hem in de oorsprong van de ingrediënten: voor de echte pesto genovese gebruik je de geurige kleinbladige basilicum uit Pra (een wijk in Genuese), extra vierge olijfolie uit de regio Ligurië (die wat zoeter is en minder sterk van smaak), zowel Pecorino als Parmigiano Reggiano (Parmezaanse kaas), verse knoflook uit Vessalico (is minder sterk en beter verteerbaar), Italiaanse pijnboompitten en grof zeezout. marmeren_vijzel_met_houten_stamper43Om dit origineel recept voor pesto te beschermen en te beheren is er een vereniging opgericht: “Il Consorzio del Pesto Genovese”. Ze willen zo voorkomen dat pesto gefabriceerd in een fabriek en de echte pesto genovese op artisanale wijze over één en dezelfde kam geschoren worden. Het woord pesto zelf geeft overigens alleen de bereidingswijze weer: pesto betekent niets anders dan ‘gestampt’. Om de echte Pesto Genovese te maken heb je, volgens het consortium, bovengenoemde ingrediënten nodig en moet hij traditioneel bereid worden in een marmeren vijzel met een houten stamper (het op deze manier kneuzen van de blaadjes levert meer smaak op en geeft een andere textuur – tip 9) en veel toewijding. Het consortium geeft niet alleen de ingrediënten prijs, maar ook het recept om “de enige echte pesto” te bereiden (tip 10). Of dit nu het echte recept is laat ik in het midden, maar voor mij is het wel het lekkerst!
Het is de moeite waard om verse pesto eens te proberen: de geur- en smaaksensatie van verse pesto gecombineerd met verse pasta is gewoonweg “een top gerecht”. En als je éénmaal verse pesto hebt geproefd, wil je nooit meer anders, zeker als je bekijkt hoe snel je “homemade” pesto kunt maken! Zwik niet voor die potjes in de supermarkten, laat ze in de rekken staan (tip 11) en probeer het recept gewoon of zoek naar je eigen recept, door de hoeveelheden van de ingrediënten eventueel aan je eigen smaak aan te passen.

KlassiekSauzen4 personenItalië / GenuaKoud

Benodigdheden

  • Basilicum – 50 gr (basilico: groene blaadjes – tip 1)
  • Olijfolie – 1 dl (olio d’oliva: extra vierge – tip 2)
  • Parmezaanse kaas – 70 gr (versgeraspt – tip 3)
  • Pecorino kaas – 30 gr (versgeraspt – tip 4)
  • Knoflook – 2 teentjes (aglio – tip 5)
  • Pijnboompitten – 15 gr (pinoli – tip 6)
  • Zeezout, grof – 1 mespuntje (sale marino)
Bereiding: 10 min
Keukengerei
Marmeren vijzel met
houten stamper
(of blender)

Voorbereidend werk

  • Eerst moet je de basilicumblaadjes wassen in koud water en dan te drogen leggen op een keukenhanddoek.
  • Pel de knoflookteentjes en verwijder het groene midden.

Bereiding

  • Stamp met een stamper de knoflookteentjes samen met een paar zoutkorrels (tip 7) fijn in een vijzel.
  • Voeg de droge basilicumblaadjes toe met wederom een paar zoutkorrels en stamp deze mee.
    • Het consortium raadt aan om cirkelvormige bewegingen te maken met de stamper en éénzelfde beweging in tegengestelde richting met de vijzel: zo zou je volgens hen het beste resultaat verkrijgen.
  • Voeg, als de basilicumblaadjes helemaal fijn zijn gestampt, de pijnboompitten toe en stamp ze eveneens fijn.
  • Dan is het tijd om de geraspte pecorino toe te voegen samen met een scheutje olijfolie.
  • Als dit helemaal is fijngestampt, voeg je de geraspte Parmezaanse kaas en de rest van de olijfolie toe.
  • Stamp alles fijn en meng al de ingrediënten nog een keer goed door tot een gladde romige saus.
  • Proef en kruid eventueel verder af met zout (tip 8).

Serveren

  • Pesto is het lekkerst als je hem meteen gebruikt, maar in een glazen pot (of gewoon in een luchtdichte plastic container) bedekt onder een laagje extra vierge olijfolie, kan je de pesto in de koelkast tot een week lang bewaren.
    • Kan ook ingevroren worden (gebruik dan wel potten die ingevroren mogen worden of gebruik de vormpjes voor ijsklontjes). Hou er wel rekening mee dat hierdoor de smaak iets achter uit gaat.
  • Traditioneel wordt pesto geserveerd over pasta, met name de Ligurische trofie, trofiette of trennette pasta. Pesto wordt ook gebruikt als smaakmaker in soepen, salades of bij vlees en antipasti.

Tips

  1. Neem steeds verse, jonge, frisgroene basilicumblaadjes (gebruik geen paarse basilicum, smaakt wat muntachtiger en geeft een heel ander resultaat).
  2. Kies voor een goede extra vierge olijfolie (liefst van Italië en nog beter uit Ligurië) die wat zoeter en dus licht van smaak is. Het mag niet te sterk zijn, want het mag de andere ingrediënten niet overheersen.
  3. Gebruik het liefst een Parmezaanse kaas met een rijpingstijd van 24 maanden. Parmezaanse kaas (Parmigiano Reggiano) kan vervangen worden door Grana Padano.
  4. Het mag Pecorino Romano, Pecorino Sardo, Pecorino Toscano of Pecorino Siciliano zijn. Pecorino kan ook vervangen worden door Fiore Sardo (kaas gemaakt van schapenmelk): kies het liefst voor een minstens 8 maanden rijpe kaas in plaats van een jonge.
  5. Verse knoflookteentjes die niet te sterk smaken.
  6. Gebruik enkel pijnboompitten van Europese oorsprong. Je hebt niet veel pitten nodig, net genoeg om de pesto de juiste zoetheid te geven.
  7. De hoeveelheid zout die je toevoegt hangt af van de soort pecorino die je gebruikt: sommige soorten zijn namelijk erg zout!
  8. Er worden veel vettige ingrediënten gebruikt en hierdoor voegen sommige er een tegenhanger aan toe, namelijk citroensap: het is niet volgens de regels, maar het zorgt voor wat frisheid. Proberen wat voor jou het beste resultaat geeft, met of zonder.
  9. De gemakkelijkste manier om pesto te maken is alles in de blender te doen en daarna verder op smaak te brengen met zout. Neem de blender en voeg daarin de pijnboompitjes, de kaas, de gepelde look en de verse basilicumblaadjes. Schenk er ten slotte de olijfolie bij en mix alles op volle toeren tot een gladde pesto. Proef de saus en kruid ze naar smaak met zout.
    • Sommigen beweren wel dat, als je een blender gebruikt, de metalen messen de smaak van de basilicum nadelig beïnvloed. Gebruik daarom liever een blender met plastiek messen.
  10. Met dezelfde ingrediënten uit andere regio’s of landen behaalt men natuurlijk ook een heerlijk resultaat, maar gebruik steeds kwaliteitsproducten en er moet een perfecte balans zijn tussen alle ingrediënten.
  11. Pesto is algemeen verkrijgbaar in supermarkten in groen (origineel) of rood (met zongedroogde tomaten of rode paprika), geproduceerd door grote bekende fabrikanten of goedkopere merken. Goedkopere merken gebruiken meestal goedkopere ingrediënten, maar de bekende dure merken durven hier dikwijls ook van gebruik maken (lees de etiketten op de potjes) en ze worden meestal verkocht onder de naam “pesto alla genovese” of op de wijze van:
    • Men maakt gebruik van cashewnoten, walnoten of Chinese pijnboompitten in plaats van Europese pijnboompitten, dit omdat ze minder duur zijn en hebben toch een soortgelijke structuur (maar zeker niet dezelfde smaak!).
    • Goedkopere olie wordt ook gebruikt om zo de prijs nog verder te laten verlagen.
    • Andere goedkopere groene kruiden (zoals peterselie) gebruiken om weeral de prijs te laten verlagen.
    • Aardappelen, aardappelvlokken of bindingsmiddelen gebruiken om de saus meer te binden, hierdoor hoeven ze minder dure noten te gebruiken.
    • Geen enkel potje “pesto alla genovese” van bekende of niet bekende merken komt maar in de geburen van lekkere pesto: de kleur, de geur, de smaak, de consistentie, de versheid … neen, de enige lekkere, geurige pesto is zelfgemaakte pesto met: basilicum, extra vierge olijfolie, zowel Pecorino als Parmezaanse kaas, verse knoflook, Europese pijnboompitten en zeezout.

iNFOeDGE

Meer info over
Genua (Wiki/NL)
Ligurië (Wiki/NL)
Vessalico (Wiki/NL)
Il Consorzio del Pesto Genovese (IT)
La Ricetta Ufficiale del Pesto (IT)
Pesto (Wiki/IT)
Het wereldkampioenschap pesto (EN/IT)

Ook Interessant

Ratatouille-43
Ratatouille
Knoflook43
Aioli
avocado43
Guacamole
white_background43 white_background43

Voel je vrij om te reageren op ieder gepost recept: heb je vragen, aan- of opmerkingen, tips of suggesties over het recept, laat het dan weten: aan KOOKRECEPTEN via mail of aan de lezers (men kan een reactie achter laten op ieder gepost recept of pagina).

KOKEN DOE JE OP GEVOELCopyright “KOOKRECEPTEN”

Tiella Di Riso, Patate E Cozze Alla Barese

“Tiella Alla Barese„

Mosselen-43Tiella Di Riso, Patate E Cozze Alla Barese of kortweg ‘Tiella alla Barese’ is een klassiek gerecht van de Italiaanse  havenstad Bira (aan de Adriatische kust): een ovengebakken stoofpotje met rijst, mosselen, aardappelen en Pecorinokaas. Dit stoofpotje, dat naar Italiaanse keukennormen een zeldzame combinatie van ingrediënten heeft, maar voor Bari gebaseerd is op oude tradities,  kan vergeleken worden met paella, maar met ingrediënten van de regio Bira.
Tiella betekend zoveel als stoofschotel klaargemaakt in een aardewerken pan in de oven.

KlassiekHoofdgerecht4 personenItalië / BiraWarm

Benodigdheden

  • Mosselen – 1 kg (tip 1)
  • Gewone witte of risotto rijst – 250 gr
  • Aardappelen – 400 gr (vastkokende)
  • Gele ui – 1 grote
  • Knoflook – 2 teentjes (tip 2)
  • Tomaten – 400 gr (vers)
  • Pecorino romanokaas – 100 gr (versgeraspt)
  • Peterselie of basilicum (vers)
  • Olijfolie, extra vierge
  • Water of groentebouillon – ½ l
  • Zwarte peper (versgemalen)
  • Zeezout
Bereiding: /
Keukengerei
Bakpan of kookpot;
Bolzeef; Ovenschaal
(al dan niet van aardewerk)

Voorbereidend werk

  • Verwijder met een mesje pokken, zandresten, kalkresten en/of baarden en borstel ze eventueel nog even af. Spoel de mosselen een paar maal in een gootsteen of emmer zeer grondig met steeds schoon, koud water tot er geen zand meer vanaf komt. Mosselen die zich niet sluiten, na er even op te tikken, gooi je weg, alsook mosselen met een kapotte schelp. Laat de mosselen wat uitlekken.
  • Schil de aardappelen met een aardappelmesje of een dunschiller, snij ze in schijfjes van 0,5 cm (eventueel met een mandoline) en was ze onder stromend water.
  • Pel de gele uien en snij ze vervolgens in ringen van maximum 0,5 cm.
  • Pel de knoflookteentjes, verwijder eerst het groene midden en hak ze op een snijplank in fijne stukjes.
  • Maak een kruisje in de onderkant van de tomaten en dompel ze 15 seconden in kokend water. Schep ze met een schuimspaan uit het water en dompel ze meteen in koud water en pel ze. Snijd de tomaten in kwarten, verwijder de pitjes en snijd het vruchtvlees in blokjes.
  • Spoel de peterselie of basilicum af onder stromend water en hak het vervolgens fijn op een snijplank (groen) met een groentemes.

Bereiding

  • Doe ze in een pan en stoof de mosselen zeer snel (een paar minuutjes) op een heet vuur, zodat de mosselen openen. Het zou nog beter zijn als men de mosselen met een mes opent tot in de helft van de schelp, maar hier moet men wel wat handeling voor hebben, zodat men niet in de handen snijd (tip 3).
  • Hoe dan ook het mosselvocht dat vrijkomt, bij het stoven of bij het open snijden, opvangen en door een fijne zeef of doek halen.
  • Een porseleinen ronde of rechthoekige ovenschaal invetten met olijfolie (houdt men van tradities, gebruik dan een terracottapot).
  • Beleg de bodem van de schaal met een laagje aardappelen.
  • Strooi er vervolgens wat pecorino over, uiringen, knoflook, peterselie of basilicum, tomatenblokjes, mosselen (tip 4), een beetje olie, peper en zout. Leg daarover een dun laagje rijst.
  • Herhaal vanaf de aardappelen tot alle ingrediënten op zijn, maar men moet wel eindigen met een laag aardappelen.
  • Giet het mosselvocht erover, alsook water of groentebouillon, zodat het geheel juist niet onder staat (¾).
  • Nog even kruiden met peper en zout, bestrooien met pecorino (of broodkruimels) en besprenkelen met olijfolie.
  • Bak in een op 180°C voorverwarmde oven gedurende 45 minuten of tot de aardappelen en de rijst gaar zijn.

Serveren

  • Schep op de borden en serveer.

Tips

  1. Heeft men liever een vegetarisch gerecht, vervang dan de mosselen door aubergines, courgettes of artisjokken.
  2. De knoflook kan men weglaten, mits men dan een knoflookolijfolie gebruikt.
  3. De mosselen die na het snel stoven dicht blijven of met het mes niet open te krijgen zijn gooit men weg.
  4. Men kan de mosselen ook los maken uit de schelp en de mosselen zonder de schelpen in het gerecht verwerken.

Drankadvies

  • Riesling Wit, Entre-deux-Mers Wit, Chablis Wit, Muscadet, Muscadet-sèvre-et-maine Wit, Sancerre Wit, Pouilly-fumé Wit

iNFOeDGE

Meer info over
Bari, Italië (Wiki/NL)

Ook Interessant

Schelp43
Oostends Vispannetje
St-Jacobschelp43
Sint- Jacobsvruchten Met Vermoutsaus En Penne
Tomaten43
Caldeirada De Peixe
white_background43 white_background43

Voel je vrij om te reageren op ieder gepost recept: heb je vragen, aan- of opmerkingen, tips of suggesties over het recept, laat het dan weten: aan KOOKRECEPTEN via mail of aan de lezers (men kan een reactie achter laten op ieder gepost recept of pagina).

KOKEN DOE JE OP GEVOELCopyright “KOOKRECEPTEN”