Gnocchi Di Patate – Platgedrukte Aardappelbolletjes

“Aardappelknoedels„

gnocchi-di-patateDe gnocchi zijn vrij eenvoudig te maken en de ingrediënten heb je altijd in huis. Je moet alleen wel een paar segreti di cucina, keukengeheimen, kennen. Het enige lastige aan gnocchi is voor Nederlanders de juiste uitspraak (‘njokki’).
Gnocchi zijn een soort van kleine platgedrukte bolletjes vervaardigd uit een mengsel van (tarwe)meel, eventueel een ei en gekookte (en gestampte) aardappels. Gnocchi worden net als pasta in gezouten water gekookt en kunnen worden gegeten met de meeste sausen die voor pasta gebruikt worden.
Er is ook de gnocchetti, maar die hebben niets te maken met de gnocchi. Gnochetti zijn van deeg gemaakte schelpjes. Zij worden ook ‘malloreddus’ genoemd en worden vaak gegeten met worstjes en tomatensaus.
To Egg Or Not To Egg? In Italië heeft men er een gemengde opinie over. In de ene regio is het met ei, terwijl een andere regio ze mijden. Met ei heeft een meer samenhangend deeg dat makkelijker om mee te werken is en makkelijker uit te rollen is, zonder te breken. Als de gnocchi’s worden gekookt, hebben die gemaakt met ei meer kans om hun vorm te houden, dus is er minder kans dat ze uiteenvallen in het water. Gnocchi’s met ei zijn steviger dan die zonder ei, en, terwijl het effect zeer subtiel is, hebben ze een minder duidelijke aardappelsmaak.

KlassiekBijgerecht4 personenItaliëWarm

Benodigdheden

  • ZONDER EI
  • Aardappelen – 1 kg (zeer bloemige – tip 1)
  • Bloem – 200 gr (tip 2 en 3)
  • Zeezout
  • MET EI
  • Aardappelen – 1 kg (bloemige, melige – tip 1)
  • Bloem – 300 gr (tip 2 en 3)
  • Ei – 1 (opgeklopt)
  • Zeezout
Bereiding: /
Keukengerei
Kookpot; Passapatate;
Schiacciapatate;
Bolzeef; Deegsnijder; Deegschraper;
Rigagnocchi;
Keukenhanddoek;
Schuimspaan

Bereiding

  • ZONDER EI
  • Was de ongeschilde aardappelen en kook de aardappelen in hun schil tot ze heel gaar zijn.
  • Haal de schil eraf terwijl ze nog heel warm zijn: dit is een lastig en vooral heet werkje, het verwijderen van de schil.
  • Haal vervolgens de warme aardappelen door de passapatate (passe-vite) of schiacciapatate (pureeknijper) en verspreidt de aardappelpuree wat open op het werkoppervlak.
  • Bestrooi de aardappelpuree met een snufje zout.
  • Zeef er daarna met een bolzeef ongeveer 2/3 van de bloem over het puree-oppervlak.
  • Snijd vervolgens de bloem in de aardappel met een deegsnijder. Blijf over de puree en bloem snijden (hakken) totdat je een uniforme mengeling van bloem en aardappel hebt: het zal nog niet perfect gemengd zijn, maar het zal er wel dichtbij zijn (tip 4).
  • Met behulp van een deegschraper, verzamel alle kleine stukjes in een massa bijeen in het midden.
  • En dep het met de handen allemaal samen in een losse bal.
  • Vouw het over zichzelf en druk het zachtjes omlaag om het deeg vlak te maken.
  • Strooi nu zo goed als de resterende bloem over het deeg.
  • Tijd om te kneden: het deeg zachtjes opvouwen en samendrukken, zonder het deeg te strekken zoals je het zou doen bij het kneden van brood… tot de tweede toevoeging van de bloem is opgenomen en er een consistent geheel is ontstaan dat niet aan de handen blijft kleven.
    • Als het deeg nog zeer plakkerig en nat aanvoelt, voeg je nog wat van het overgebleven meel toe (en eventueel zelfs iets meer, indien nodig). Het kan ook zijn dat je niet alle bloem hoeft te gebruiken (tip 5).
    • Meng alles snel door elkaar en kneed niet te lang. Het deeg moet nog enigszins warm en ongelofelijk soepel zijn zonder enige elasticiteit, maar het moet ook als één samenhangend deeg voelen.
  • Maak er een boomstammetje van en bestrooi het met wat bloem om aanplakken te voorkomen. Dit is een goed moment om je werkoppervlak proper te schrapen van enige losse stukjes deeg en deze te verwerken in de bol.
  • Laat het deeg een paar minuten rusten.
  • Verdeel het deeg in duimdikke delen en rol elk deel deeg tot een worst van zo’n 1,5 à 2 centimeter dik (bestuif, indien nodig, het werkoppervlak om aanplakken te voorkomen – tip 6).
  • Neem een deegmes (of gewoon een scherp mes) en snij de worsten in hapklare ‘deegkussentjes’ van ± 1,5 à 2 centimeter.
  • Je kunt ze zo koken, maar eigenlijk moet er een ribbel in komen om de saus beter vast te houden. En dat is ook de klassieke manier van een gnocchi, de geribbelde gnocchi. Dit kan op verschillende manieren (tip 7):
  • Leg de gnocchi’s die klaar zijn op een propere bebloemde keukenhanddoek los van elkaar.
  • Rol ze lichtjes door de bloem, zodat ze met een heel dun laagje worden bedekt (tip 8).
  • Kook de gnocchi in kleine hoeveelheden in ruim licht gezouten water (tip 10), zodat ze niet aan elkaar gaan kleven.
  • De gnocchi’s zijn klaar zodra ze boven komen drijven (tip 11).
  • Schep ze met een schuimspaan uit het kokende water, leg ze in een kom en roer meteen wat zout onder de pasta, zodat het geheel niet kleeft (tenzij je ze direct in een saus schept).
  • MET EI
  • Het recept “met ei” is zo goed als dezelfde manier als “zonder ei”. Enkel de vetgedrukte zin komt erbij.
  • Bestrooi de aardappelpuree met een snufje zout en giet het opgeklopt ei in een dunne stroom over heel het puree-oppervlak.

Serveren

  • Gnocchi is lekker met tomatensaus.
    • Verdeel de gnocchi over 4 voorverwarmde borden en lepel er tomatensaus over. Werk af met basilicum en geraspte parmiggiano.
  • Buon appetito!

Tips

  1. Je moet de goede soort aardappel te pakken hebben. In Italia wordt de patata rossa, letterlijk vertaald rode aardappel, oorspronkelijk afkomstig uit Nederland, veel gebruikt voor gnocchi. Belangrijk is om een melig (bloemig) type aardappel te nemen, dus gebruik bijvoorbeeld nooit jonge aardappels.
  2. Je moet de verhouding farina, meel en patate, aardappelen vrij exact aanhouden. Het meel dient als bindmiddel; gebruik je er te weinig van, dan lossen de gnocchi op als je ze in het kokende water laat glijden. Inderdaad, een behoorlijk teleurstellende ervaring. Gebruik je teveel meel dan worden de gnocchi zwaar en taai. Ook dit is niet de bedoeling. De juiste verhouding is tussen de 200 en 400 gram meel per kilo aardappels (tip 5).
  3. Het soort bloem men gebruikt voor de gnocchi verschil nogal:
    • sommige zweren bij de Italiaanse bloem “ tipo 00” (doppio zero): “Farina di grano tenero tipo 00”. Deze bloem wordt verkocht als pasta- of pizzameel. 00 is de graad van uitmaling/uitbuiling en zegt niets over de gluten die erin zitten. Gluten zorgen voor de elasticiteit van de pasta. Meel (bloem) met gluten wordt harde tarwebloem, hard meel, durum genoemd. Dus tipo 00 is in principe vergelijkbaar met onze gewone bloem, tenzij het expliciet op de verpakking staat dat het geschikt is voor pasta. Farina di grano tenero tipo 00 is dus redelijk doorgemalen bloem van zacht graan (grano tenero). En dat bevat weinig gluten.
    • sommige gebruiken “Semola di Grano Duro Rimacinata”. Dit is fijngemalen griesmeelbloem van harde tarwe. Rimacinata betekent zoveel als opnieuw (her) door de machine, is dus dubbel gemalen. Semola is het Italiaanse woord voor bloem.
    • sommige gebruiken beide: de helft gewone bloem en de helft griesmeel van de harde tarwe.
    • sommige gebruiken gewoon bloem voor alle doeleinden.
  4. Het is verder belangrijk om de fijngeprakte aardappelen en het meel goed te mengen. Het idee is om toe te werken naar een homogene meel/aardappel bal.
  5. De hoeveelheid dat je moet toevoegen hangt af van het variabel vochtgehalte van de aardappel zelf.
  6. Wees voorzichtig als je de worsten rolt en probeer meer je handpalmen te gebruiken dan je vingers, omdat je vingers de neiging hebben om inkepingen te maken, wat zal leiden tot dikke en dunne plekken.
  7. Of de tijd en de moeite om ribbels in elk deegje te maken de moeite waard is, is persoonlijke voorkeur. Aan de ene kant van de gnocchi moet je ribbels verkrijgen, aan de andere kant van de gnocchi moet je een kuiltje van een vinger(s) krijgen. En dit kuiltje, zal zeker helpen om de saus op te nemen. Het is bijna alsof er een klein kopje in elke gnocchi is. Maar je zult alleszins wat moeten oefenen, alvorens je de kneep in de hand krijgt om de ribbels en het kuiltje in de gnocchi te verkrijgen.
  8. Je kunt de gnocchi ook prima invriezen. Dit moet je doen vóór het koken. Laat ze op een blad of iets dergelijks los van elkaar bevriezen. Zijn ze eenmaal bevroren, dan kan je ze in een diepvriesdoos doen. Voor het gebruik moet je ze ontdooien, dit moet dan ook weer los van elkaar. Dus op een bebloemde theedoek los van elkaar leggen. Verder koken zoals hierboven. Zo kan je ze maken als je wat meer tijd hebt en hoeft niet alles in één dag.
  9. De gnocchi’s die verrijkt zijn met ei kan je ook frituren, ipv. te koken. Voeg aan de bloem dan nog eventueel wat specerijen toe zoals knoflookpoeder, uienpoeder, paprikapoeder …
  10. Als laatste is het belangrijk de gnocchi in kleine hoeveelheden tegelijk te koken en ze met een schuimspaan uit het kokende water te scheppen zodra ze, fioriscono, boven komen drijven. Dat gebeurt meestal binnen een minuut of twee, waarna je ze direct serveert.
  11. Blijf er bij, want dat gaat heel snel! Vooral niet te lang in het water laten liggen, dan worden ze snotterig.

Drankadvies

  • /

Musictips

GNOCCHI
door Belmondo

InfoEdge

Meer info over
Gnocchi (Wiki/It)

Variaties

* Condimento per gli gnocchi
De meest eenvoudige manier om gnocchi te eten is met burro e salvia, oftewel boter en salie. Smelt de boter op een heel laag pitje en laat de hele blaadjes verse salvia, salie, er een tijdje in sudderen. Voeg de gekookte gnocchi toe en zorg dat de saus zich snel en goed vermengt, (saltare in padella). Serveer direct. Andere bekende combinaties voor gnocchi zijn de klassieke sugo di pomodori, een tomatensaus, of ook een sugo di gorgonzola, een gorgonzola saus, (vaak aangelengd met melk).

Ook interessant

Aardappelen_43
Kartoffelsalat
de-aardappel43
Aardappelpuree
Krulpeterselie43
Peterselie aardappelen
white_background43 white_background43

Voel je vrij om te reageren op ieder gepost recept: heb je vragen, aan- of opmerkingen, tips of suggesties over het recept, laat het dan weten: aan KOOKRECEPTEN via mail of aan de lezers (men kan een reactie achter laten op ieder gepost recept of pagina).

KOKEN DOE JE OP GEVOELCopyright “KOOKRECEPTEN”

Bistecca Alla Pizzaiola – Steak Met Tomatensaus En Look

“Een klassieker van de Napolitaanse keuken„

Een klassieker uit Napels – het is snel, pittig, heerlijk, en is vernoemd naar een pizza-maker (pizzaiolo).
Er zijn verschillende versies van dit gerecht, ook afhankelijk van de regio’s waarin het is bereid: wat zwarte olijven, wat kappertjes, ansjovis, en wat dunne plakjes mozzarella.

KlassiekHoofdgerecht4 personenItaliëWarm

Benodigdheden

  • Steaks – 4 st (150 à 200 gr/stuk – tip 1)
  • Ui – 1 st
  • Knoflook – 2 à 4 teentjes
  • Pruimtomaten – 6 à 8 st
  • Rood chilipepertje
  • Olijfolie – 4 el
  • Droge rode of witte wijn – 4 el
  • Oregano – 2 tl (gedroogde – tip 2)
  • Oregano of bladpeterselie (verse)
  • Zwarte peper (versgemalen)
  • Zeezout
Bereiding: /
Keukengerei
Plasticfolie; Twee bakpannen of één Bakpan en één Grillpan;
Borden, Aluminiumfolie;
Roerlepel

Voorbereidend werk

  • Pel de ui en snij ze middendoor op een snijplank (groen) met een groentemes. Snij de ui vervolgens in fijne snippers.
  • Pel de knoflookteentjes, verwijder eerst het groene midden en hak ze op een snijplank in fijne stukjes.
  • Maak een kruisje in de onderkant van de tomaten en dompel ze 15 seconden in kokend water. Schep ze met een schuimspaan uit het water en dompel ze meteen in koud water en pel ze. Snijd de tomaten in kwarten, verwijder de pitjes en snijd het vruchtvlees in blokjes.
  • Snij het rood pepertje op een snijplank in fijne ringen met een groentemes (zonder de pitjes als je het niet té pikant wilt).
  • Laat het vlees tijdig op kamertemperatuur komen: haal het een uur voor bereiding uit de koelkast en leg het afgedekt met plasticfolie op een bord.

Bereiding

  • Bestrooi de steaks royaal met peper en zout.
  • Verhit olijfolie in een bakpan of grillpan op hoog vuur.
  • Bak (of grill) de steaks aan beide zijden 2 minuten, indien je hem saignant wilt of half rauw van binnen (dit wil zeggen rauw, maar toch al licht roze binnenin – tip 3).
  • Haal de steaks uit de pan, leg ze op een bord of schaal en laat ze 5 minuten rusten onder aluminiumfolie.
  • Verhit in een bakpan een scheut olijfolie op een matig vuur en stoof de ui glazig op een zacht vuurtje. Hou het vuur onder controle en laat de uien niet kleuren, bruin worden.
  • Doe vervolgens de knoflook en pepertje (met of zonder zaadjes: zonder is de saus minder pittig) bij de ui, roer om en laat nog een minuutje meestoven.
  • Meng er de tomatenstukjes (tip 4) en wijn onder en kruid af met oregano, peper en zout.
  • Laat de saus minstens 20 minuten sudderen op een zacht vuurtje of tot de saus ingedikt is volgens eigen voorkeur. Regelmatig roeren.
  • Proef de saus en breng verder op smaak met peper en zout.
  • Leg de steaks terug in de pan bij het tomatenmengsel en warm alles nog even door.

Serveren

  • Leg de steak op warme borden, verdeel de saus over de steaks en bestrooi met verse fijngehakte oregano of peterselie.
  • Lekker met geroosterd brood (ciabatta), pasta (spaghetti of tagliatelle), frietjes, gebakken aardappelen of rijst en een frisse rucolasalade.

Tips

  1. Biefstuk, entrecotes, maar ook een minder prijzige bv kogelbiefstuk is prima.
  2. Of 2 el verse oregano. Kan eventueel vervangen worden door basilicum, marjolein (majoraan) of peterselie.
  3. Hoe wil je de steaks:
    • Als je de steak rauwer wilt of ‘Blue’ (rauw binnenin en nauwelijks warm – bloederig), bak de steaks dan 1 minuut per kant.
    • Wil je hem half doorbakken of ‘A point’, ‘medium’ of ‘rosé’, wat wil zeggen dat het vlees binnenin roze is, bak ze dan 3 minuten per kant.
    • Wil je de steak helemaal doorbakken of ‘Bien cuit’, wat de laatste keuze is (tenzij je het vlees zwart wilt), bak de steak dan 4 à 5 minuten per kant. Er is dan niets roze te zien binnenin en nog minder bloed.
  4. Of 800 gr gepelde tomaten in stukjes gesneden (San Marzano) + 1 el tomatenpuree.

Drankadvies

  • Een glas rode wijn.

Variaties

* Carne alla pizzaiola
Vlees met tomatensaus (dunne lappen rundsvlees).
* Fettine alla pizzaiola
Lapjes met tomatensaus.

Ook Interessant

Tagliata
Tagliata
ragu-alla-bolognese
Spaghetti Bolognese
pappardelle43
Balletjes In Paprikasaus Met Pappardelle
white_background43 white_background43

Voel je vrij om te reageren op ieder gepost recept: heb je vragen, aan- of opmerkingen, tips of suggesties over het recept, laat het dan weten: aan KOOKRECEPTEN via mail of aan de lezers (men kan een reactie achter laten op ieder gepost recept of pagina).

KOKEN DOE JE OP GEVOELCopyright “KOOKRECEPTEN”

Lasagne Bolognese – Puur Comfort Food!

“Ok, het is wat werken, maar het is zeker de moeite waard!„

lasagne_bologneseLasagne bolognese is dé klassieker onder de traditionele Italiaanse gerechten, een gerecht uit Bologna, Noord-Italië. Deze ovenschotel, een echte icoon van de Italiaanse keuken, bestaat uit laagjes van dunne (al dan niet voorgekookte) pastabladen of lasagnebladen (of zijn het lasagnevellen), vleessaus en kaassaus en wordt beëindigd met een laagje Parmezaanse kaas.
Het is een lekkere, warme ovenschotel, maar door de rijke kaassaus die over dit gerecht wordt gegoten is het een machtige schotel. Er bestaan diverse varianten, onder andere met spinazie (zie Variaties).
Lasagne is een ideaal gerecht om vooraf klaar te maken. Op het moment zelf kan je de schotel gewoon opwarmen in de oven.

KlassiekHoofdgerecht4 personenItaliëWarm

Benodigdheden

  • VLEESSAUS
  • Gehakt, gemengd – 500 gr (tip 1)
  • Gele ui – 1 st
  • Knoflook – 2 teentjes
  • Wortelen – 2 st
  • Bleekselder – 2 stengels
  • Rode wijn – 1 dl (tip 2)
  • Gepelde tomaten – 800 gr (uit blik – tip 3)
  • Tomatenpuree – 70 gr (geconcentreerd)
  • Verse kruiden – 2 el (1 el oregano en 1 el basilicum, tijm en rozemarijn – tip 4)
  • Laurier – 2 blaadjes
  • Olijfolie
  • Zwarte peper (versgemalen)
  • Zeezout
  • KAASSAUS
  • Echte boter – 40 gr
  • Tarwebloem – 40 gr
  • Melk, volle – 5 dl
  • Parmezaanse kaas – 200 gr (versgeraspt)
  • Nootmuskaat
  • AFWERKING
  • Lasagnebladen – 24 st (250 gr – tip 6)
Bereiding: 1 uur 30 min
Keukengerei
Kookpot met deksel; Spatel; Sauspan; Garde; Ovenschotel (circa 25 cm x 35 cm); Opscheplepel;
Aluminiumfolie

Voorbereidend werk

  • Pel de ui en snij ze middendoor op een snijplank (groen) met een groentemes. Snij de ui vervolgens in fijne snippers.
  • Pel de knoflookteentjes, verwijder eerst het groene midden en hak ze op een snijplank in fijne stukjes.
  • Was de wortelen en bleekselder onder stromend water.
  • Schil de wortelen met een dunschiller, snij het in de breedte in twee, snij de twee stukken nogmaals in twee en snij het vervolgens in kleine blokjes. Snijd de bleekselderstengels in de breedte in twee en vervolgens de lengte in fijne blokjes.

Bereiding

  • VLEESSAUS
  • Verhit een scheutje olijfolie in een ruime kookpot op een matig vuur.
  • Doe er het gehakt bij en roer alles goed dooreen. Druk met een vork het gehakt los, zodat het gehakt niet in klompen aan elkaar bakt.
  • Als het vlees rul gebakken is, voeg je er de ui en de look bij en en laat ze meestoven tot de ui glazig is.
  • Voeg vervolgens de wortel en bleekselder toe aan het gehakt (tip 5) en laat alles op een zacht vuur verder stoven gedurende 5 minuten.
  • Schenk de wijn erover en laat de wijn uitkoken, verdampen (we moeten de smaak hebben, niet het vocht en de alcohol).
  • Roer er de gepelde tomaten, tomatenpuree, oregano, verse kruiden en laurierblaadjes onder.
  • Kruid af met peper en zout en breng het geheel aan de kook.
  • Laat dit minstens een uurtje zachtjes sudderen (liefst 2 à 3 uur: hierdoor zal de saus geconcentreerder, intenser en voller smaken), met deksel op de pan en op een heel zacht vuurtje.
    • Niet vergeten zo nu en dan te roeren.
  • Kontroleer af en toe de dikte van de saus. De consistentie van de saus hangt wel af van welke lasagnebladen je gebruikt: voor de één mag het niet te vloeibaar zijn, voor de ander niet te droog (tip 6 en 7).
  • Is de dikte van de saus inorde, neem dan de saus van het vuur, proef ze en breng eventueel verder op smaak met peper en zout.
  • KAASSAUS (tip 8 )
  • De basis van de saus is een warme roux. Smelt de boter in een sauspan op een matig vuur. Laat de boter enkel smelten en warm worden: gewoon schuimig smelten, niet kleuren.
  • Zodra de boter gesmolten is, haalt men de pan van het fornuis en voeg men in één keer de gezeefde bloem toe en roert men krachtig met een garde (vooral in de ronde hoek onderaan van de pan) tot je een deeg bekomt (of roux): de pan van het vuur halen is belangrijk, anders kunnen er klontertjes ontstaan (schrik niet, want het wordt een soort klont, maar dat komt goed!).
  • Laat dit mengsel, terug op het vuur en al roerende, 1 à 2 minuten op een laag vuurtje bakken (drogen), maar let erop dat de roux niet bruin kleurt of aanbakt.
  • Van zodra je een lekkere biscuitgeur ruikt, giet je koude melk beetje bij beetje in de pan (tip 9) en roer telkens het mengsel glad met de garde, voordat je weer melk toevoegt (als men al de melk ineens in de pan giet zal de saus gegarandeerd mislukken).
  • Roer het mengsel met een garde volkomen glad en gaaf, blijf roeren tot er een dikke massa ontstaat. In deze dikke massa is het gemakkelijk om de klontertjes er uit te kloppen. Het mengsel steeds heel goed roeren, ook in de randjes en op de bodem van de pan. Het blijven roeren en kloppen is het geheim van een fluwelen gladde saus. Als je lang genoeg geroerd hebt, krijg je een gladde bechamelsaus.
  • Breng, als ongeveer 2/3 van de melk opgebruikt is, de saus al roerend op een matig vuur langzaam aan de kook en laat de saus even (al roerend) zachtjes doorkoken.
  • Voeg er ondertussen geleidelijk nog zoveel melk toe totdat de saus de gewenste dikte heeft: een vla consistentie (vermijd een ‘te’ dikke saus).
  • Laat de saus nog een minuutje of twee doorkoken, om de bloem te garen en de smaak van de bloem te laten verdwijnen.
    • Is de saus te dun, laat dan verder doorkoken totdat de saus de dikte heeft.
    • Is de saus te dik, voeg nog wat melk toe.
  • Eventueel de saus nog met de bolle kant van een pollepel door een puntzeef en een fijne bolzeef halen.
  • Proef de saus en breng op smaak met peper, zout en nootmuskaat. Voeg ook een klein beetje citroensap toe aan de saus: zorgt voor frisheid en helpt de vertering.
  • Haal de pan van het vuur en meng de helft van de geraspte kaas met een garde door de saus.
  • AFWERKING
  • We kunnen de lasagne beginnen opbouwen, laag per laag met lagen van deeg (lasagnebladen), vleessaus en kaassaus en met een minimum van vier lagen deeg.
  • Smeer een ovenschaal licht in met olie of boter en bedek de bodem met een dun laagje vleessaus (tip 10).
    • Strijk elke laag (vlees- of kaassaus) egaal uit over het hele oppervlak van de schotel met een spatel.
  • Bedek vervolgens de vleessaus met lasagnebladen, zodat de hele bodem bedekt is. Let erop dat de bladen elkaar niet te veel overlappen, zo vermijd je te dikke lagen pastadeeg.
  • Verdeel terug wat vleessaus over de lasagnebladen en daarna een beetje kaassaus (tip 11). Vergeet niet elke laag egaal over het hele oppervlak uit te strijken!
  • Ga door met het maken van de lasagnelagen (lasagnebladen, vleessaus en kaassaus) tot de ovenschaal net niet gevuld is (tip 12).
    • De laatste laag is er één van kaassaus, verdeel ze egaal over de hele oppervlakte van de schotel.
  • Strooi de resterende geraspte kaas overheen de kaassaus (tip 13).
  • Dek af met aluminiumfolie, plaats in een op 180°C voorverwarmde oven (boven het midden) en bak de lasagne gedurende 25 minuten.
  • Verwijder daarna de folie en bak nog een 15 minuten of tot de bovenste laag kaas helemaal gesmolten, borrelt en goudbruin is (en eventueel met een krokant korstje).
  • Haal de ovenschotel uit de oven (ovenwanten niet vergeten) en laat minstens 5 minuten rusten voor je hem aansnijdt.

Serveren

  • Serveer warm met stokbrood en eventueel een frisse groene salade.
  • Buon appetito!

Tips

  1. Liefst kalfs- en rundvlees, maar rund- en varkensvlees kan ook of gemengd gehakt naar voorkeur, zolang het maar ‘half-om-half’ gehakt is.
  2. Keuze uit droge rode of witte wijn of Marsala wijn.
  3. Variatie op tomaten:
    • In de zomer gebruik je natuurlijk verse rijpe tomaten! Ze zijn dan op hun lekkerst (men hoeft de tomaten niet te pellen, enkel in vieren te snijden). Gebruik zoveel mogelijk … verse tomaten!!
    • Op de tweede plaats komen de gepelde tomaten uit blik (of gezeefde tomaten uit brik), neem wel altijd de beste kwaliteit! En hier komt op de eerste plaats de San Marzano tomaten. Deze tomaten worden geplukt op hun hoogtepunt (wanneer ze het rijpst en vol smaak zijn) in de regio Campanië in Italië, waar ze groeien in vulkanische bodem. Ze hebben een lage zuurtegraad, vlezige tomaat en geven een uitstekende tomatensaus. Vind je deze niet, experimenteer dan met de verschillende merken bij je plaatselijke supermarkt totdat je de tomaat vind die voor jou de beste saus oplevert.
    • Je kunt ook kiezen voor gezeefde tomaten of passata (in brik of glas).
  4. Variatie op de verse kruiden:
    • Neem gedroogde kruiden: 1 tl oregano en 1 tl basilicum, tijm en rozemarijn
    • Of men kan een Italiaanse kruidenmengeling nemen.
    • Of een Provençaalse kruidenmengeling.
  5. Zorg ervoor dat in de bolognesesaus geen dikke brokken gehakt zitten, maar ook geen dikke stukken tomaat, wortel en bleekselder. Daarom de groenten zeker in kleine blokjes snijden, anders de wortel en bleekselder weglaten.
  6. Soorten lasagnebladen: men heeft droge ‘niet voorkoken’ bladen, droge ‘voorkoken’ bladen en verse lasagnebladen (of en hoe ze moeten voorgekookt worden, staat vermeld op de verpakking). De hoeveelheid vocht in de vleessaus hangt af van de gekozen lasagnebladen.
    • Bij droge ‘niet voorkoken’ bladen moet de saus vloeibaarder en dunner zijn dan bij verse bladen. De saus mag dus niet te dik en te droog zijn: de lasagnebladen zuigen namelijk het vocht uit de saus en als er te weinig vocht is in de saus, worden de bladen niet gaar en wordt je lasagne ‘droog’.
    • Bij voorgekookte en verse bladen daarentegen moet de saus dikker en droger zijn (maar weer niet ‘te’ droog) dan bij droge bladen. De saus mag dus niet te vloeibaar en te dun zijn, want deze bladen nemen bijna geen vocht op. En anders zal de saus achteraf gewoon uit de lasagne lopen.
    • Ik kies voor dit recept droge lasagnebladen die niet hoeven voorgekookt te worden. Heb je lasagnebladen die je moet voorkoken, neem dan een grote kookpot vol water, breng het water aan de kook (net koken), voeg een aantal bladen toe (niet teveel, want ze kleven nogal snel aan elkaar) en kook ze volgens de gebruiksaanwijzingen voor, haal ze uit het water met een tang en lag ze open en van elkaar op een propere keukenhanddoek (niet op elkaar, want dan gaan ze kleven). Herhaal dit tot de nodige lasagnebladen zijn voorgekookt.
  7. Als de saus te dik is, kan men deze wat verdunnen met water of bouillon. Is ze daarentegen te dun, verwijderen dan het deksel van de pan zodat het teveel aan vocht kan verdampen. Of dik het in met een sausbinder.
  8. Je kunt de kaassaus ook, in plaats van met een warme roux, met een koude roux of met maïzena maken.
  9. BASISREGEL:
    • Warme roux, koude melk overgieten.
    • Koude roux, warm melk gebruiken.
  10. Voor een goed lekker lasagne begin en eindig je altijd met een laag saus (vlees- of kaassaus). Beginnen en eindigen met een laag saus in plaats van lasagnebladen, zorgt er ook voor dat de lasagnebladen niet aanbranden.
  11. De lasagnebladen moeten helemaal onder de saus (en het vocht) zitten om goed en helemaal gaar te worden.
  12. Denk eraan dat er minimaal 4 lagen deeg nodig zijn, hou hier rekening mee bij het verdelen van de verschillende sauzen en kaas. Er zijn natuurlijk veel mogelijkheden in lasagnelagen:
    • ZWARE VERSIES (met kaassaus)
    • vleessaus, deeg, vleessaus, kaassaus, deeg, vleessaus, kaassaus, deeg, vleessaus, kaassaus, deeg, kaassaus, geraspte kaas
    • kaassaus, deeg, vleessaus, deeg, vleessaus, deeg, vleessaus, deeg, kaassaus, geraspte kaas
    • vleessaus, deeg, kaassaus, deeg, vleessaus, deeg, vleessaus, deeg, kaassaus, geraspte kaas
    • LICHTE VERSIE (zonder kaassaus)
    • vleessaus, deeg, vleessaus, deeg, vleessaus, deeg, vleessaus, deeg, vleessaus, geraspte kaas
  13. Lasagne kan je de dag voordien al klaar maken, dek de schaal dan goed af met aluminiumfolie en plaats ze in de koelkast. Als je de lasagne de dag nadien in de oven zet, moet je er rekening mee houden dat je nu een iets langere baktijd nodig hebt in de oven (je vertrek nu van een koude lasagne).

Drankadvies

  • Als je gaat voor een biertje, kies dan een niet te zwaar bier, voornamelijk blond (abdij)bier.
  • Als je er graag een glaasje wijn bij drinkt, kan je kiezen tussen Barbera uit Piemonte, Montepulciano uit Abruzzo, Nero d’avola uit Sicilië, Primitivo uit Puglia, Rosso Conero of Rosso Piceno uit Marche, Rosso di Montalcino of Rosso di Montepulciano.

Variaties

* Lasagne Mozzarella
vervang de kaassaus door plakjes mozzarella (Napolitaanse variant)
* Lasagne Spinazie
een lasagne bolognese, maar verdeel er nog laagjes spinazie onder
* Lasagne Zalm
* Lasagne Vegetarisch
vervang het vleesgehakt door vegetarisch gehakt

Music

Lasagna
door Weird Al Yankovic

iNFOeDGE

Meer info over
Lasagne (Wiki/En)

Ook Interessant

Aubergines43
Moussaka
Aardappelen1-43
Hachis Parmentier
Currypoeder43
Bobotie
white_background43 white_background43

Voel je vrij om te reageren op ieder gepost recept: heb je vragen, aan- of opmerkingen, tips of suggesties over het recept, laat het dan weten: aan KOOKRECEPTEN via mail of aan de lezers (men kan een reactie achter laten op ieder gepost recept of pagina).

KOKEN DOE JE OP GEVOELCopyright “KOOKRECEPTEN”

Tagliata – Snel En Smakelijk Gerecht

“Tagliata di manzo con rucola, pomodorini e parmigiano„

TagliataRundvleesreepjes met rucola, kerstomaatjes en parmezaan.
Tagliata, ook wel Tagliata di manzo genoemd, is enorm populair in de Italiaanse keuken, meer bepaald de Toscaanse keuken. Het heeft niks te maken met de bekende de tagliatelle, een lintpasta. Tagliata betekend in het Nederlands ‘gesneden’ en Tagliata di manzo ‘gesneden rundvlees’. Het vlees dat gebruikt wordt voor een tagliata is niet meer of minder dan wat in het vakjargon een dubbele entrecote wordt genoemd of een smakelijk stuk vlees. Door die dubbele dikte, wordt het vlees het best bleu of saignant gebakken (zeker niet verder laten bakken). Er bestaan verschillende variaties van tagliata in Toscane, die allemaal even lekker zijn.
De sleutel tot dit heerlijke recept is om de pan echt, echt warm te krijgen vooraleer de steak te bakken en dit om ervoor te zorgen dat het goed gekleurd is aan de buitenkant, maar zelden aan de binnenkant.
Een ‘tagliata’ bestaat uit sneetjes kortgebakken rundvlees, geserveerd op notensla en tomaat, afgewerkt met Parmezaanse schilfers
.

KlassiekHoofdgerecht4 personenItaliëWarm

Benodigdheden

  • Entrecôte – 800 gr (4 à 5 cm dik – tip 1)
  • Rucola – 100 gr
  • Kerstomaatjes – 6 à 10 st (optioneel)
  • Rozemarijn – 2 verse takjes
  • Knoflook – 3 teentjes
  • Citroen – 1 (onbehandeld)
  • Parmezaanse kaas – een blok
  • Olijfolie
  • Zwarte peper (versgemalen)
  • Zeezout, fijn
  • Zeezout, grof
Bereiding: 20 min
Keukengerei
BraadpanVleestang;
BordAluminiumfolie; Koksmes; Snijplank (groen en bruin); Bolzeef of Puntzeef; Mengkom;
DunschillerKaasschaaf

Voorbereidend werk

  • Snij de kerstomaten doormidden.
  • Haal de entrecôte tijdig uit de koelkast (minstens een uurtje, maar dit hangt af van het seizoen natuurlijk) en laat het op kamertemperatuur komen (tip 2).
  • Kerf de vetrand in met een scherp mes, om te voorkomen dat het vlees bij het bakken opkrult.

Bereiding

  • Verhit een braadpan (tip 3 en 4) op een hoog vuur: laat de pan enkele minuten voorverwarmen, tot ze gloeiend heet is: dit is heel belangrijk!
  • Kruid de entrecôtes langs beide zijden royaal met versgemalen peper en grof zeezout.
  • Doe 4 el olijfolie in de pan en leg er de entrecôtes in (dit zal een stevig sissend geluid met zich meebrengen, oppassen want dit kan spatten!).
    • Laat het vlees langs één kant zo’n 4 à 5 minuten bakken, zonder aan te raken.
  • Draai het vlees om met een vleestang en bak nu de andere zijde van de entrecôte.
    • Reken een baktijd van zo’n 4 à 5 minuten (maar dit is afhankelijk van de dikte van het vlees): het vlees wordt het best bleu gebakken, dus nog tamelijk rauw en rood van binnen (of zeker niet verder dan saignant, vraag je slager om raad voor de exacte baktijd voor je gewenste cuisson).
  • Neem het gebakken vlees uit de pan, draai de entrecôte om en leg ze op een snijplank. Laat 5 minuten rusten onder aluminiumfolie.
  • Giet het braadvet in de pan weg, zet de braadpan op een matig vuur en schenk er 4 el olijfolie in.
  • Voeg takjes rozemarijn toe, plet de knoflookteentjes onder het lemmet van een mes en doe ze bij in de pan.
  • Snij met een dunschiller een drietal zestes van de citroen en rol deze tussen je duim en wijsvinger over en weer boven de pan, zodat de schitterende citroen-oliën vrijkomen.
  • Doe ze bij in de pan, verminder het vuur tot helemaal laag en roer alles een paar keer om.
  • Snij de citroen middendoor en knijp het sap van een halve citroen in de pan (zorg er wel voor dat de olie niet te heet meer is vooraleer je het sap toevoegt, ander verdampt het sap gewoon – tip 5).
  • Roer het aanbaksels van de entrecotes los en laat deze schitterende saus nu 5 à 10 minuten trekken.
  • Haal de vinaigrette door een bol- of puntzeef en vang op in een kommetje.
  • Snij de entrecôte in plakjes van ½  tot 1 centimeter dik.
    • De braadsappen die op de snijplank liggen, giet je bij in het kommetje met lauwe vinaigrette.
  • Doe de rucola en de tomaten (enkel tijdens het topseizoen) in een mengkom, giet er de helft van de lauwe vinaigrette over, voeg peper en zout naar smaak toe en meng alles met de vingers door elkaar (tip 6).

Serveren

  • Schik de salade in het midden van een serveerbord en verdeel de repen entrecôte elegant eromheen. Lepel de rest van vinaigrette overheen de reepjes.
  • Schaaf met een kaasschaaf dunne lapjes Parmezaanse kaas en strooi de kaasschaafsels rijkelijk bovenop het vlees.
  • De klassieke tagliata wordt geserveerd met grof zeezout en een beetje olijfolie. Lekker met ciabata of pasta.

Tips

  1. Kan ook met een ander stuk rundsvlees, zoals contra filet, biefstuk, rosbief, chateaubriand, rib eye steak of ossenhaas.
  2. Het geheim van een goede ‘cuisson’ van de entrecote begint met het stuk vlees eerst op kamertemperatuur te laten komen. Zo kan de warmte van de pan veel sneller naar binnen dringen in vergelijking met een ijskoud stuk vlees uit de ijskast.
  3. Pas de pan aan, aan de grootte van het vlees zodat de vetstof niet aanbrandt op de plaats waar er geen vlees ligt.
  4. Je kan dit ook in een grillpan of op de barbecue bereiden. De vinaigrette maak je dan op de klassiek manier in een kom met olie en citroensap
  5. De citroen kan vervangen worden door een scheut balsamicoazijn.
  6. Ook lekker met geroosterde pijnboompitten.

Drankadvies

  • Een stevig glas rode Italiaanse wijn, zoals een Valpolicella, een Chianti classico, een Rosso di Montalcino of iets duurder zoals een Brunello di Montalcino.

Variaties

* Tagliata di manzo all’aceto balsamico
vervang citroensap door balsamicoazijn
* Tagliata di Manzo Rucola e Grana
vervang Parmezaanse kaas door Grana Padano kaas
* Tagliata di manzo con patate
met aardappelen

Ook Interessant

ciabatta43Steak Sarnie bulgogiBulgogi Sjalotten43Steak Diane white_background43 white_background43

Voel je vrij om te reageren op ieder gepost recept: heb je vragen, aan- of opmerkingen, tips of suggesties over het recept, laat het dan weten: aan KOOKRECEPTEN via mail of aan de lezers (men kan een reactie achter laten op ieder gepost recept of pagina).

KOKEN DOE JE OP GEVOELCopyright “KOOKRECEPTEN”

Americano – Een Shortdrink

“Wordt gewoonlijk als aperitief gedronken„

old-fashioned-glas43De Americano, een officiële IBA-cocktail, is een shortdrink. De cocktail werd voor het eerst geserveerd in de bar van bedenker Gaspare Campari, Caffè Campari, in de jaren 60 van de 19e eeuw. Hij werd oorspronkelijk de ‘Milano-Torino’ genoemd, een verwijzing naar de hoofdingrediënten Campari (de bittere likeur welke uit Milaan komt) en Cinzano (de vermout uit Turijn). Het verhaal doet de ronde dat het de Italianen vroeg in de 20e eeuw opviel dat vooral Amerikaanse toeristen de cocktail waardeerden. Als eerbetoon noemden zij de cocktail ‘Americano’. Geloofwaardiger is dat de naam een woordspeling is op het woord ‘amaro’, Italiaans voor ‘bitter’. Het is het eerste drankje dat door James Bond besteld wordt in het eerste boek van Ian Flemings serie, Casino Royale. In het korte verhaal “From a View to a Kill” kiest Bond een Americano als gepast drankje voor een simpel café. Hij vraagt altijd expliciet om Perrier, want volgens hem is het gebruik van duur bronwater een prima manier om een simpel drankje (dat door de barman zeker niet kan verknoeit worden) op te kalefateren, te verbeteren.

KlassiekCocktail1 persoonItaliëKoudZomer

Benodigdheden

  • Campari – 3 cl (tip 1)
  • Cinzano Rosso – 3 cl (tip 2)
  • IJsblokjes
  • Bruisend water – 3 cl
Bereiding: 2 min
Keukengerei
Old-Fashioned glas of Tumbler glas

Bereiding

  • Vul een old-fashioned of tumbler glas met ijsblokjes.
  • Giet er de Campari en Cinzano over.
  • Vul juist voor het serveren aan met bruiswater en roer eventueel even om.

Serveren

  • Serveer met een half sinaasappelschijfje en/of een limoen-, dan wel een citroenkrul.

Tips

  1. Campari (20,5 à 28% vol. afhankelijk van het land waar het wordt verkocht). Campari is een alcoholische aperitief op basis van witte en rode wijnen waaraan bittere kruiden en/of extracten zijn toegevoegd. Campari wordt vaak gebruikt in cocktails en geserveerd met sodawater, wijn of citrussap (zoals sinaasappel-, pompelmoes-, mandarijn-, citroen- en limoensap).
  2. Cinzano Rosso kan vervangen worden door andere rode zoete vermout, zoals bv van bv de merken Gallo, Martini, Tribune, Carpano Antica, Quady Vya, Punt e Mes …

Variaties

* Americano #2
In 1967 verving Mr. Rodolphe, de barman in het Hotel Georges V in Parijs, de vermout door Lillet Rouge en garneerde de cocktail met alleen een sinaasappelkrul.

Music

We No Speak Americano door Yolanda Be Cool

iNFOeDGE

Meer info over Gaspare Campari (Wiki/En) Casino Royale (een novel van Ian Fleming – Wiki/En)

Ook Interessant

old-fashioned-glas43White Russian cocktailglas43 Negroni short43 Meer Short, Schots en Shooters white_background43 white_background43

Voel je vrij om te reageren op ieder gepost recept: heb je vragen, aan- of opmerkingen, tips of suggesties over het recept, laat het dan weten: aan KOOKRECEPTEN via mail of aan de lezers (men kan een reactie achter laten op ieder gepost recept of pagina).

KOKEN DOE JE OP GEVOELCopyright “KOOKRECEPTEN”