Nevens Den Bijenkorf

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

Sic vos non vobis mellificatis, apes.

Maak vlijtig honig, nijvre Bij!
Voor u niet, maar voor mij.

De schoone zon is opgegaan.
Veel duizend bloempjes zie ik staan,
Hoe aardig pronken ze in ’t gelid!
Dat geestig rood, dat zedig wit;
Dit blauw, dat geel; gestreept, bestipt;
Geplooid, gekarteld, uitgeknipt,
Of glad en effen, gaaf en rond;
Hier, lachjes om den rooden mond
Zoo gijl en vroolijk opgespard,
En daar, een held re traan in ’t hart.
Het eene draagt een kroon vol glans
Het andre eens Heiligs stralenkrans;
Dit lijkt een kleinen zon, en dat
Een groote vonk op ’t gras gespat;
Een kruisje, een ring, een spitse pluim,
Een droppel bloed, een vlokje schuim,
Een monnikskap, een krijgsmanshoed,
Een schoentje voor een poppenvoet,
Een pijpje met gebogen steel,
Een veldschalmei, een kermisveêl,
Een leeuwenbek, een kattenstaart,
Een oudje, lachende in zijn baard,
Een klokje, benglende in de lucht,
Een bonte vlinder in zijn vlucht,
Een bekertje met goud daarin,
Een oogje pinkende van min,
Of met een heldren, vrijen blik
Ten hemelopziend’ zonder schrik.
En iedre bloem, die zich ontsluit
Spreidt, met haar kleur, haar geuren uit,
En lonkt en lokt u, nijvre Bij!

     Om u niet, maar om mij;

En zet u, op uw vliegend spoor,
Het nectarvocht in schotels voor.
Of reikt het op een spitse roe,
U, mondjesmaat, bij droppels toe;
Of laat u snufflen in zijn dons,
Of zuigen aan een volle spons;
Of bergt, met plaagziek overleg,
Het in een donkren kelder weg,
Maar laat het deurtjen op een kier,
Dat gij moogt ingaan, gulzig dier!
En zwelgen, zwelgen, nijvre Bij!

     Voor u niet, maar voor mij.

Spoed heen dan met uw zoete vracht!
De korf, de cel, mijn kelder wacht!
Spoed heen, en stort uw rijken buit
In vat op vat bij stroomen uit.
Spijs van den klimmend’ overvloed
Uw zusters en het jong gebroed.
Voorzie uw vruchtbre koningin,
Haar minnaars, en haar hofgezin;
Leg ook den wintervoorraad op,
In kruik bij kruik met wassen stop;
Vlieg dan weer uit op vlugge vlerk,
Van bloem tot bloem, van perk tot perk;
Keer weer, ontlast u, vlieg weer uit,
Totdat de dag zijn ronde sluit;
Neem rust, tot de eerste straal van licht
U weder opwekt tot uw plicht!
Wie weet of ge op uw vroegste vlucht
Niet riekt een welbekende lucht,
Die lokt en zegt „de boekweit bloeit!”
Daarheen, daarheen dan, onvermoeid!
De weg is lang, maar groot het loon.
Maak haast! Nog is de morgen schoon;
Licht dat, op ’t midden van den dag,
Een donderkop, een donderslag,
Een zwarte wolk, die regen spelt,
U wegdrijft van ’t welriekend veld,
En noodzaakt tot gedwongen rust
Haar, die in d’ arbeid vindt haar lust.

Voor mij, lief Bijtje! eens vooral
Bestelde ik u dees bijenstal;
Ik heb u dezen korf gekocht,
Door nijvre menschenhand gewrocht!
Ik plaats een vaantje op den top
En schrijf er eigenhandig op:
Hier woont en werkt de nijvre Bij,

     Voor zich niet, maar voor mij.

Want de ijzren vlijt, het taai geduld,
De wijsheid, die dit pakhuis vult,
De liefde voor ’t Gemeene Best
In ieder bijenhart gevest,
Al de orde en eendracht, die hier heerscht,
Daar ieder zwoegt en zorgt om ’t zeerst,
Die spaarzaamheid bij overvloed,
Die daaglijks rijker worden doet;
Ik pluk de beste vrucht er van,
Ik, die geen honig maken kan,
Ik, die niet weet naar welke wet
De zoetheid van het rozenbed
In ’t binnenst van een bijenmaag
Tot honig wordt, en ’t ook niet vraag;
Maar gaarn mijn brood in honig doop:

     Ziedaar des werelds loop.

poetry43van Nicolaas Beets (1814 – 1903)
Uit ‘Gedichten. Deel 3’ 6e druk
A.W. Sijthoff, 1905

Bestel een dichtenbundel van Nicolaas Beets bij

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.
Als je nog een ‘Foodie Poëzie’ (culinaire gedicht) kent, mag je dit altijd laten weten via mail!

Recepten Voor Echte Mannen

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

lach even naar het kakelverse ei
en dompel het –hoe wreed- in kokend water
daarna en dat is vier minuten later
ontdoet u het van schil, wat zout erbij

een broodje, donkerbruin, dat is gezond
een blaadje groen is goed voor uw geweten
vervolgens slaat u lekker aan het eten
veeg wel die gele smurrie van uw mond

dan gaat u naar de koelkast, het karton
verwijdert u, prik gaatjes in de folie
en alles gaat vanzelf, ook zonder olie
verdient u sterren met uw magnetron

een kookboek is volkomen overbodig
en ook uw ex heeft u hierbij niet nodig

poetry43van Daan de Ligt, 15.10.2010

Bestel een dichtenbundel van Daan de Ligt bij

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.
Als je nog een ‘Foodie Poëzie’ (culinaire gedicht) kent, mag je dit altijd laten weten via mail!

Pruimen

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

voor ’t vegetarisch feestmaal
liet ik een etmaal lang
kikkererwten weken
en pruimedanten wellen

maar na het koken bleken
pruimedanten
die kikkererwten vergezellen
niet te pruimen

zinloos geweld

poetry43van Maja Reinderman

Bestel een dichtenbundel van Maja Reinderman bij

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.
Als je nog een ‘Foodie Poëzie’ (culinaire gedicht) kent, mag je dit altijd laten weten via mail!

Hell´s kitchen

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

Stel, je bent vergane glorie, een ingezakte taart
En je vindt jezelf nog heel wat waard
Hautain en arrogant doe je dan mee
Aan zo´n dom kookprogramma op tv
Een verkapt soort modellenquiz
Je moet dan kunnen koken
en ook nog eens slim zijn als toekomstige miss
Daar doen ook domme blondjes mee
Die koken smurrie, gruwelsoep
Ontdekken zelfs de spruitenpaté
En cremeren al die troep
Maar jij, jij kookt een ei
En legt zelfs peper en zout erbij
1 nul voor de oude taart
Maar nu deel 2 de vragen
Die vielen voor velen niet mee
Arme domme blondjes
Elke vraag eindigden ze met een zacht
O jee!!!
Zelf had ze niets te klagen
Met nodig geluk en moed
nog net 1 vraag goed
Dus
Vraag niet hoe
En vraag niet waar
Ons ouwe spook kreeg het voor mekaar
Ze won echt
En is terecht
Miss-baksel voor een jaar

poetry43van Hookie

Bestel een dichtenbundel van Hookie bij

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.
Als je nog een ‘Foodie Poëzie’ (culinaire gedicht) kent, mag je dit altijd laten weten via mail!

De Aardappel

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

De aardappel gaat bescheiden gekleed
en komt uit de aarde, zoals u wel weet

De schil kan men beter laten liggen
die dient weer als voer voor de biggen

Maar ook zónder zijn bruine jas
komt de aardappel goed van pas

Want na koken, bakken, of uit de frituur
proeft men de rijkdom van moeder natuur

Soms smaakt hij het best, al klinkt het wat cru
geprakt met wat boter, of met een schep jus

Maar ook zonder extra’s, dus puur naturel
laat ík hem niet liggen, en lust ik hem wel

Hij lijdt soms een weinig aan gebrek aan textuur
maar wordt fijn krokant na verblijf op het vuur

Tenslotte de prijs, die valt steeds weer mee
voor slechts 1 Euro krijgt men een paar kilo mee

Dus mensen, eet aardappels potverdorie
en geniet met volle teugen van Holland’s glorie!

poetry43van Spencer Brandsen, 16-09-2010

Bestel een dichtenbundel van Spencer Brandsen bij

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.
Als je nog een ‘Foodie Poëzie’ (culinaire gedicht) kent, mag je dit altijd laten weten via mail!