Vosse soppen

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

Hoe zalig was het zicht op bruine bonen hopen.
Geruiterd rij aan rij, als wachters in ’t gelid.
Die in oktober stonden rijp te stoven.
Totdag ze door de boer werden gelicht.
En had die goed geboerd dan kon hij psalmodiëren.
En tasten handen diep in vest- en broekzak.
Dan at hij ’s middags spek en ’s avonds zwoerd met peren.
En daarna onderzeil totdat de morgen brak.

poetry43van Lau Geerse (1930)
Vosse Soppen is Zeeuws dialect voor ‘vers weken’. Het gerecht was een mengspijs dat direct na de slacht werd gegeten. Een feestmaal dat bestond uit peren, rapen en aardappelen die in het vleesnat van het geslachte varken werden gekookt.

Bestel een dichtenbundel van Lau Geerse bij

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.
Als je nog een ‘Foodie Poëzie’ (culinaire gedicht) kent, mag je dit altijd laten weten via mail!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.