De oorlogsborrel

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

Onze borrel werd steeds krapper
Minutieus gerantsoeneerd.
Velen maakten hem ook slapper,
Dit slechts heeft ons vak onteerd.
Want veel is er te excuseren,
D’omstandigheden kenden wij,
Het leven was heel duur en moeilijk,
Doch …’n borrel, daar mag geen water bij …
Wat betreft den Zwarten Borrel
Hier treft de glas-verkoop geen blaam
’t Rantsoen werd deeg’lijk uitgeschonken
Geen kastelein waar ‘k mij voor schaam.
Wèl schonk hij óók een Zwarte Borrel
Van wat hij in het zwart ook kocht
Wie maakte hier de grootste winsten? …
Hij wist slechts wel dat het niet mocht.
De rantsoenen werden minder,
Tot in October vorig jaar
’t Laatste ons werd toegezonden
Hierbij was nog een grote MAAR …
Want wie ’t zelf is niet gaan halen,
Kwam dit grapje duur te staan.
Zijn tegoed werd vlot gestolen,
kwam in elk geval niet aan …..
Zoo sloegen wij de laatste kruikjes
Met Kerst en Oud en Nieuw pikaan
En hebben verder met z’n allen
Vele maanden droog gestaan …

poetry43van Goof van Asperen
Horeca, 28 september 1945
Uit: De borrel is schaars en kaal geworden.
Amsterdamse horeca 1940 – 1945
Jolande Otten en Paul Arnoldussen
Uitgeverij Bas Lubberhuizen 1994

Bestel een dichtenbundel van Goof van Asperen bij

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.
Als je nog een ‘Foodie Poëzie’ (culinaire gedicht) kent, mag je dit altijd laten weten via mail!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.