GROOT VLEES

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

Zondagen overvulde zij met raadsels,
de keukenmeid, éénmaal per week in dienst
van het Allerheiligst, dat ik niet mocht zien
of zijn: het eerste, zei zij, werd het laatste.

Als zij, weer thuis, het grote vlees aansneed
gloeide zij en ik wist, Vuur had haar beschenen,
ik was haar mindere. Neem, beval zij, eet.
Gemarmerd rood, vol dunne dwarse zenen.

poetry43van Eva Gerlach
Uit ‘Een kopstaand beeld’ De Arbeiderspers, Amsterdam 1983

Bestel een dichtenbundel van Eva Gerlach bij

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.
Als je nog een ‘Foodie Poëzie’ (culinaire gedicht) kent, mag je dit altijd laten weten via mail!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s