Spook Spaghetti

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

In het grote griezelbos
woont het witte spook Spaghetti.
Kijk, d’r haren hangen los
en ze is op zoek naar Bettie.
Spook Spaghetti, spook Spaghetti
zeg eens, waarom zoek je Bettie?

O, ik wil haar laten beven
als een rietje
het bange grietje.
Lekker eng doen,
vreselijk streng doen
en haar vieze drankjes geven.

Ik zal haar eens laten schrikken,
stiekem in haar benen prikken
en dan lachend weer verdwijnen
zomaar achter de gordijnen.
Dag mijn kleine, bange Bettie,
ja, ik ben het spook Spaghetti.

Bettie stond van angst te trillen.
(Heb je haar niet horen gillen?)
Maar toen dacht ze: Wacht eens even,
Ik zal dat spook eens laten beven….

En het spook zat even later
in een pan met kokend water.
“Dag, mijn bange spook Spaghetti,
eigen schuld hoor,” lacht Bettie.

In het grote griezelbos
ligt het witte spook Spaghetti
zielig op het zachte mos,
heel goed gaargekookt door Bettie.
“Spook Spaghetti, spook Spaghetti,
ik eet je lekker op,” zegt Bettie.

poetry43van Paul van Ostaijen

Bestel een dichtenbundel van Paul van Ostaijen bij

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.
Als je nog een ‘Foodie Poëzie’ (culinaire gedicht) kent, mag je dit altijd laten weten via mail!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s