Het Avondmaal

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

Wanneer ik des avonds op kantoor
Mijn dagtaak heb volbracht
Dan weet ik, als ik huiswaarts keer
Welk schouwspel mij dan wacht :
Mijn vrouwtje vliegt mij tegemoet
De kinderen jubelen aan mijn voet.

Dan zetten we ons aan den disch
Met schotels volgelaan
En wachten wij rustig tot de meid
De soep heeft opgedaan
En bidden wij de Vader stil
Of hij de spijzen zegenen wil.

Eens, toen ik juist beginnen wou
Met dank tot God in ’t hart
Toen hoorde ik mijn lieve vrouw
Een kreet van pijn en smart
En ziet! wat was er aan de hand?
De soep! de soep was aangebrand.

Ik leg mijn lepel zwijgend neer
En zie mijn wederhelft aan
Toen rijs ik van mijn zetel op
Om naar haar toe te gaan
Ik kus en kus haar blij te moe
De kinderen zien verwonderd toe.

O, teedre gade, zeg ik dan,
Ik wil niet dat ge schreit
De soep zal ik eten als een man
Met stille dankbaarheid.

poetry43van Frederik van Eeden

Bestel een dichtenbundel van Frederik van Eeden bij

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.
Als je nog een ‘Foodie Poëzie’ (culinaire gedicht) kent, mag je dit altijd laten weten via mail!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s