Asparagus, asparagus

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

Asparagus, asparagus II

Deze kille vingers van de dood
Schuw in de zandbedding
Het licht vermijdend, toch verwijzend

Aards water dat houvast biedt
Aan leven, dat zich zwijgzaam opricht
Uit het niets van de ondergrond

Koningin van de duisternis, langzaam
Scheurt je rijk. In de ochtendnevel
Word je terechtgesteld, door lust geveld.

Asparagus, asparagus IV

Wat het doorzichtig maakt, zo eetbaar
Het verhaal van de ham, krokant, gekookt
De kleur van gesmolten boter

De lange tafel gedekt. Kaarsen bewegend
In zachte avondwind. Het praten, knisperend
Woorden in witte wijn. Niets, dan dit zijn

Op rand van tijd, op grond van leven.
Asparagus, asparagus, ziel en lichaam
Reinigend, eindigend. Geur van eeuwige nacht.

poetry43van Hans van de Waarsenburg (1943-)
Dit gedicht is gemaakt voor de catalogus “Asparagus Asparagus“, verschenen bij gelegenheid van de tentoonstelling “Asparagus Asparagus” (oude en moderne beeldende kunst en poëzie) in het Museum van Bommel van Dam te Venlo in 1988.

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.
Als je nog een ‘Foodie Poëzie’ (culinaire gedicht) kent, mag je dit altijd laten weten via mail!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s