Het Brood

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

Hij die de broden snijdt aan blanke sneden,
Vol aandacht, en ze in liefde reikt aan haar,
Die aan zijn tafel, needrig en tevreden,
De gaven aanneemt met een stil gebaar-

Hij hongert naar volkomene bevrijding
Van wat de ziel meer nog dan ’t lichaam deert,
En voelt, dat nu een vrede en teedre wijding
Op lichte vleugels langs zijn dromen scheert.

Zijn ogen dwalen langs de stille dingen,
Die staan ten dis in de oude regelmaat.
Hij voelt zich leven van herinneringen,
Wier warme bloedstroom hem door ’t harte gaat.

Hij peinst, ontroerd, aan ’t ongemeten koren,
Wier gouden golf onze aarde wijd bestroomt;
Aan de arbeid van de maaiers in de voren,
Die het verwint en binnen schuren toomt;

Aan ’t werk der bakkers bij den blakende’ oven,
Des nachts, als ’t buiten koel is en verstild:
Zij smakken ’t deeg neer, meel komt opgestoven,
En horen, hoe de eentoonge krekel trilt.

Hij neemt van heel den zegen dezer aarde
Een deel – hoe klein, maar onvervreemdbaar ’t zijn;
En houdt zichzelf van meer noch minder waarde
Dan al wat leeft onder den zonneschijn.

En o, dat hij nu nimmermeer vergete
De makkerschap, die in elk wezen school.
Hij glimlacht, en hij weet bij iedre bete
Zijn tijdlijkheid gevoed door dit symbool.

poetry43van J.C. Bloem (1887-1966)
Uit ‘Verzamelde gedichten’

Bestel een dichtenbundel van J.C. Bloem bij

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.
Als je nog een ‘Foodie Poëzie’ (culinaire gedicht) kent, mag je dit altijd laten weten via mail!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s