Parelhoen

Parelhoenders zijn hoenderachtige vogels. Vroeger was de slacht van de parelhoen gebonden aan het herfstseizoen. Tegenwoordig zijn parelhoenders het hele jaar verkrijgbaar. De term ‘fermier’ wijst er op dat de parelhoen vrij is opgegroeid. Dit in tegenstelling tot de parelhoenders die in legbatterijen werden gehouden. Ze worden gefokt voor hun vlees. Parelhoen heeft een lichte wildsmaak. Voor de bereiding komen alle fazantenrecepten in aanmerking. Ze worden vaak gevuld en aansluitend gebraden. Het vlees is zacht en sappig. Parelhoen wordt het liefst jong gegeten. Het smakelijkst zijn hoenders van 6 tot 10 maanden oud. Hun vlees is mals en sappig. Jonge parel-hoenderen wegen minder dan 1 kilo.
Parelhoen wordt bereid als jonge fazant, patrijs of zelfs als kip, reken een halve hoen per persoon. Het vlees kan geroosterd of gesauteerd worden. Het vlees van een oudere parelhoen is wat steviger en wordt vooral verwerkt als ragout of bereid als poularde. Om het vlees tijdens het bereiden sappig te houden, is het raadzaam het te barderen en regelmatig te bedruipen met braadvocht. Flamberen met cognac verhoogt de smaak nog meer. Parelhoen wordt heel en panklaar aangeboden, parelhoenfilets, parelhoenbout, …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s