Rauw eigeel!

“Regels voor het eten van rauw eigeel!„

Eigeel43Eieren kunnen besmet zijn met de salmonella-bacterie, maar dit komt slechts incidenteel voor. Verwerk je rauw eigeel in een gerecht, dan is extra hygiëne bij de bereiding niet onbelangrijk. Gebruik bij het splitsen van eieren een eisplitser en niet de eischaal! Werk ook in een schone omgeving. Eet of drink het gerecht waarin de rauwe eieren zijn verwerkt, altijd op de dag van bereiding.
Als je rauw eigeel wil gaan consumeren, moet je natuurlijk wel weten hoe je kan herkennen of het ei vers genoeg is:

  1. Let natuurlijk altijd op de houdbaarheidsdatum die op de verpakking vermeld staat.
  2. Als je na het checken van het ei nog niet zeker weet of het vers genoeg is, eet het dan niet op
  3. Als het ei vreemd ruikt, eet het dan niet op.
  4. Als er een breuk in de schaal zit, eet het ei dan niet op.
  5. Maak de schaal niet schoon, tenzij je dat doet vlak voordat je het ei open maakt.
  6. Om te kunnen beoordelen of het ei vers genoeg is, moet het op kamertemperatuur zijn. Bewaar je de eieren in de koelkast, dan moet je deze dus eerst minimaal een uur op temperatuur laten komen.
  7. Rol het ei over een glad oppervlak. Waggelt het, eet het dan niet.
  8. Houd het ei bij je oor, en schud zachtjes. Hoor je een klotsend geluid, dan is het ei niet vers genoeg. Eet het dan niet.
  9. Doe het ei in een pan met koud water en een snufje zout. Gaat het drijven, eet het dan niet. Komt er een spoor van kleine luchtbelletjes uit, eet het dan niet.
  10. Open het ei. Vers rauw eigeel is bolvormig en stevig. Gaat het zakje met eigeel stuk zonder dat je het opengemaakt hebt, of is het ei-wit waterig in plaats van geleiachtig, eet het ei dan niet, want dan is het te oud of aangetast door bacteriën. Bij een vers ei moet je het geleiachtige ei-wit van het eigeelzakje (met het strengetje er aan vast) scheiden door het eigeel in je handpalm te houden en met de vingers van je andere hand het ei-wit ‘er uit te strelen’, totdat alleen het strengetje nog aan het zakje vast zit. Je kan dan de laatste restanten ei-wit verwijderen door het eigeel van je ene naar je andere hand over te hevelen, waarbij je de ontvangende hand steeds eerst afveegt (aan keukenpapier dat je op het aanrecht gelegd had). Het eigeel die deze handelingen niet overleefd was waarschijnlijk toch niet vers genoeg. De ‘overlevenden’ zijn vervolgens klaar voor ‘de incisie’, en het onttrekken van het vloeibare eigeel.