“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„
Neem salie, kerrie en komijn,
laurier, cayenne, roosmarijn,
ook paprika en venkel,
zij geven aan de spijzen pit…
Maar in het leven krijgt men dit
met vriendschap enkel.
Een groot stuk medemenselijkheid
houdt men op temperatuur bereid,
met Korinthiërs 13 marineren,
maak dan met zorg en paar aan paar
een bed van echtelijke liefde klaar,
nu flink flamberen.
Lees verder
“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„
Briljant filosoferend
over het leven liet ik
de aardappels verbranden.
Een onmiskenbaar bewijs
van emancipatie.
van Hanny Michaelis
Uit ‘De rots van Gibraltar’ Amsterdam, 1969
Bestel een dichtenbundel van Hanny Michaelis bij
Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.
“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„
Asperges zijn meestal heren,
meerderjarig en gaarne samen.
Zeker, er zijn ook dames bij,
die dragen bessen in de late zomer
en anderen groeien wild en vrij
in Venetië, de eerste dagen van mei
Soms waan ik mij zo’n heer,
(weerbarstig en met een onzeker geweten.
Men kan niet alles van mij eten,
mijn vel moet men eerst terdege pellen,)
Lees verder
“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„
Versie 2003
Wat zouden we zijn zonder jou? In ieder
geval niet het puntje van de tong, want
daar was jij al. Jij bent bedacht om in onze
wonden gewreven te worden. Jij stijgt ons
naar het hoofd. Kenners weten wat ik bedoel
de zee zit barstensvol met jou, maar echt goed
smaak je op een eitje. Gebiologeerd kan ik naar
je kijken. Met je vriendjes in Jozo-pak
op tafel, Soms gooi ik je over mijn schouders, om
te zien waar je terecht zult komen. Jij bent
de Falstaff onder de smaken. Maar wij misbruiken
jou. Pleuren je overal maar op, alsof je geen prins
Lees verder
“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„
As ge Brussel wilt zeen leive
moede nie vuil geld oeitgeive
dô es ne côtei wô da g’a nie moe geneire
goit er nen ôvend passeire
in de rue des Bouchers
‘t Es de strôt van de studente
dei studeire op d’agente
en dei sout komt van Wemmel en van lôke
uile slechte reputôse môke
in de rue des Bouchers
Lees verder
“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„
’t Was op ’n mooie dag in mei,
de lucht was hemelsblauw,
dat jij heel zacht tegen me zei:
“M’n schat, ik hou van jou”.
Ik wist echt niet hoe ik ’t had,
was danig uit m’n doen.
Nooit eerder noemde jij mij “schat”.
Ik was nog veel te groen.
Toen kuste jij mij op m’n mond,
ik moest er flink van blozen.
Jouw rode wangen, zo mooi rond
waren zachter dan frambozen.
Lees verder
“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„
Asparagus, asparagus II
Deze kille vingers van de dood
Schuw in de zandbedding
Het licht vermijdend, toch verwijzend
Aards water dat houvast biedt
Aan leven, dat zich zwijgzaam opricht
Uit het niets van de ondergrond
Koningin van de duisternis, langzaam
Scheurt je rijk. In de ochtendnevel
Word je terechtgesteld, door lust geveld.
Lees verder
“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„
Hij die de broden snijdt aan blanke sneden,
Vol aandacht, en ze in liefde reikt aan haar,
Die aan zijn tafel, needrig en tevreden,
De gaven aanneemt met een stil gebaar-
Hij hongert naar volkomene bevrijding
Van wat de ziel meer nog dan ‘t lichaam deert,
En voelt, dat nu een vrede en teedre wijding
Op lichte vleugels langs zijn dromen scheert.
Zijn ogen dwalen langs de stille dingen,
Die staan ten dis in de oude regelmaat.
Hij voelt zich leven van herinneringen,
Wier warme bloedstroom hem door ‘t harte gaat.
Lees verder
“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„
De aardappel heb ik lief daar hij,
Strevend naar volkomen rondheid,
Altijd ànders rond is,
En oogjes heeft
Als van een blindgeboren diertje.
Ik heb hem lief daar hij, zo lekker,
Door de Groten wordt miskend;
Daar zijn kruid zo lelijk
En zijn bloem zo onaanzienlijk is,
Lees verder
“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„
Op haar kostbaarste kristallen schaal
droeg moeder ze zondags binnen
Asperges uit Venlo
broos watertandend voedsel
uit de keuken van de Seraphim
de Cherubim
gewikkeld
in hamrollen
omrankt
met peterselie
Lees verder
“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„
Ik lag met jou in hetzelfde bed
We sliepen wel rechtop
Jij stak er net wat bovenuit
Vandaar jou blauwe kop
Ik was stapel op jouw lange lijf
Dat mag je nu best weten
Ik vond jou echt een reuze wijf
Gewoon om op te vreten
Lees verder
“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„
Nouschirvan was ter jacht geweest,
En had een macht van wild gevangen,
Het geen hij straks ten toon deed hangen.
Aan d’ingang van zijn Lustforeest.
Hij zag zijn vangst, en kreeg behagen,
Lees verder
