Gemekker Over Kookwekker

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

Baktijd tot op de minuut precies, wat ´n gemekker
Koken doe jij puur op ´t gevoel, niet met een wekker!
Bijvoorbeeld bij de bereiding van een ingewikkeld diner
Voor een heerlijk culinair etentje voor vier of twee

Daarbij voor jou nooit meer vieze bruine bonen
Als jullie straks eenmaal zijn gaan samenwonen!
De wijze raad die ik je aan wil bieden over koken
Is dat je daarbij toch wel kan worden onderbroken

Want zo tegen de avond kan ´t weleens voorkomen
Dat je zomaar heel eventjes weg zit te dromen
Of dat je tijdens de werkzaamheden wordt gestoord
Waardoor het gerecht veel te lang wordt gesmoord

Een discussie, de deurbel, de tv of ´n telefoon
Afleidingen tijdens ´t koken zijn doodgewoon!
Zelfs een meesterkok heeft dan ´n geheugensteuntje nodig
De hiervoor bedachte uitvinding is dus totaal niet overbodig

Neem nu het advies van deze oude man maar aan
Dit handige hulpje zal ook in jullie keuken niet misstaan!

poetry43van Sint Stipt en Pietje Precies

Bestel een dichtenbundel bij

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.

Aan Tafel

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

Vragen wij vandaag aandacht voor de lucht
Zie haar trillen!
Kijk hier buigt zij rond de schoorsteen!
Hier wordt zij uitgespuugd!
Kijk hier raakt zij het water!
Vliegt zij over een ijsschots!
en rent door de huizen!
De lucht gaat in het schaap!
De lucht gaat in de bever!

Hier verdwijnt de lucht in het toetje!
Kijk die vla haar vasthouden!
Die moet!
Die moet in een kind terechtkomen!

En jawel we tellen af!
Drie!
De lepel wordt geheven!
Twee!
Het vliegtuig vliegt al aan!
Een!
De lucht gaat in het kind

poetry43van Marije Langelaar (1978)
Uit ‘De rivier als vlakte’ (2003)

Bestel een dichtenbundel van Marije Langelaar bij

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.

Uit Eten

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

Je kunt het beste maar met plezier doen
wat je anders ook met plezier zou doen.
Als er geen maaltijd tussen zou zitten!

Er is vroeger nooit gesproken over de maaltijd als een zaak.
Een netelige zaak?
Maar sinds de kinderen!

Die eten ook werkelijk niets van wat wij vinden dat zij te eten hebben.
En al die oude koek, daar lachen zij om.
Courgettes, jij durft! Of aubergines, het moet niet gestoorder worden.

‘Zoon snijdt gezicht uit raapje’
(Er stak een tong door, zijn tong en tot zover was de maaltijd overzichtelijk bedorven.)
Maar zie de schaapjes eens in bed te krijgen zonder volle maag, die mekkeren.

De ene heeft zijn guldens dreigend belegd in ‘De Berehap’, daar frituurt men maagvulling.
Ik vind het goed, wat ben ik er voor eentje?
Doe mij ook maar met.

Ja, met!
Ook voor de andere.
Ja, met!

Ja, met met met met met!

poetry43van Anne Vegter (1958)
Uit ‘Aandelen en obligaties’ Em. Querido’s Uitgeverij – 2002

Bestel een dichtenbundel van Anne Vegter bij

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.

In Het Koude, Hoge Noorden

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

In het koude, hoge noorden
woont de laatste kannibaal.
Elke dag gaat hij uit moorden
voor een heerlijk avondmaal.

Wat hij eet zal ik vertellen,
als je maar niet misselijk wordt ….
Je eet nog liever vla met vellen
of een bordvol gruwelgort!

Vooraf eet hij jonge peuter
in zijn eigen sap gekookt.
En daarna een verse kleuter
op een houtvuurtje gestookt.

Dan een hele dikke schooljuf
waar enorm veel vlees aan zit.
En voordat hij even uitpuft
nog een vader van het spit.

Dan als toetje een Chineesje
met de vlechtjes er nog aan.
En als knabbel nog een weesje
s Avonds voor het slapengaan.

Lieve kinderen die dit lezen,
wees niet bang voor dit verhaal.
Jullie hebben niets te vrezen,
het was zijn laastste avondmaal.

Welterusten allemaal!

poetry43Auteur onbekend

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.

Chocolade

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

Chocola gekregen,
en suikerspul en drop.
Ik hoor het te bewaren
maar t is al bijna op.

Papa zegt: “Doe rustig,
niet zo fanatiek!
Als je zo blijft snoepen,
ben je morgen ziek.”

Ik kijk naar mijn snoepgoed
en neem er nog maar een …
Als ik toch ziek moet worden,
dan liever nu meteen

poetry43Auteur onbekend

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.

Twee Lepeltjes In Een Doosje

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

Twee lepeltjes in een doosje,
die lagen daar zoet en stil.
Ze lagen daar al een poosje,
de hele maand april.

Ze lagen daar maar te praten
met een heel verdrietig gezicht.
Ze voelden zich zo verlaten,
het doosje bleef altijd dicht.

Wie wil er met ons roeren
in koffie of in thee
of ‘t kindje pap met ons voeren,
zo riepen ze alle twee.

En kwam er toen iemand? Ja zeker
en toen, toen mochten ze elk
roeren in een beker
met chocolademelk!

poetry43auteur onbekend

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.

Konijn

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

In azijn en peper en laurier
werd het konijn gemarineerd;

onthoofd, gestroopt, zonder ingewand
of achterkant; door mijn moeder was

het voorbereid, het zou tot voedsel
dienen; en aangebraden werd het

konijn, het hele huis geurde naar
het door mijn oom T met vakmanschap

verschalkte beest; en zwarte pruimen
zeurden mee, met dat per ongeluk

in een door die oom bedachte strik
gelopen beest; en uren later lag

hij op onze mooiste schaal; zagen
wij met hebberige ogen aan: het

door mijn oom aan ons geschonken wild;
en ten slotte aten wij dat dan.

poetry43van Chrétien Breukers (1965)
Uit ‘De Stoofsteeg en andere gedichten’ Perdu, 1999

Bestel een dichtenbundel van Chrétien Breukers bij

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.

Oesterfeest

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

De oester komt ter wereld met de plicht
Zijn korte leven enkel maar te leiden
Om mensen een genoegen te bereiden
Zodra hij goed op smaak is en gewicht.

Eerst ligt hij onder water uit het zicht,
Omsloten door zijn schelp aan alle zijden
En houdt tot de voleinding van de tijden
Dit stoffelijk omhulsel stevig dicht,

Maar later op een passend tijdsgewricht
Wordt hij toch van zijn oesterbed gelicht
En zal men hem ten slotte opensnijden
Wanneer een oesterfeest wordt aangericht
En eenmaal van zijn stenen huid gescheiden
Laat hij zich willoos in een keelgat glijden.

poetry43van Driek van Wissen

Bestel een dichtenbundel van Driek van Wissen bij

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.

GROOT VLEES

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

Zondagen overvulde zij met raadsels,
de keukenmeid, éénmaal per week in dienst
van het Allerheiligst, dat ik niet mocht zien
of zijn: het eerste, zei zij, werd het laatste.

Als zij, weer thuis, het grote vlees aansneed
gloeide zij en ik wist, Vuur had haar beschenen,
ik was haar mindere. Neem, beval zij, eet.
Gemarmerd rood, vol dunne dwarse zenen.

poetry43van Eva Gerlach
Uit ‘Een kopstaand beeld’ De Arbeiderspers, Amsterdam 1983

Bestel een dichtenbundel van Eva Gerlach bij

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.

Een Eitje Voor De Omelet

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

Er was eens een kaboutertje, hij heette Tibbedaan.
Hij had een klein rood mutsje op en rode schoentjes aan.
Hij had een lief klein huisje, in een boomstam, moet je weten,
daar had hij zijn fornuisje en daar kookte hij zijn eten.
Hij kookte hazelnotepap en hazelnoot-puree,
hij kookte hazelnotesoep en hazelnoot-hachee,
na elke maaltijd nam hij dan een hazelnootje toe.
Zou jij dat altijd lekker vinden? Nou, ik niet! Aboe!
Nu, zo was ‘t ook met Tibbedaan, hij werd er aklig van,
hij kon geen hazelnoot meer zien. Hij keek eens in de pan,
hij rook weer hazelnotepap en zuchtte: Nee, o, nee!
Nu wil ik heus iets anders als die hazelnootpuree!
Ik wil zo graag een omelet, een echte omelet…
maar daarvoor heb je eitjes nodig, en dat is ‘t nu net.

Toen ging hij naar de nachtegaal, die zat daar in het lover:
Och, lieve juffrouw Nachtegaal, hebt u een eitje over?
Een eitje, zei de nachtegaal, zo nijdig als een spin,
mijn eitjes, wel daar zitten kleine nachtegaaltjes in!
Toen ging hij treurig verder, die kabouter Tibbedaan,
hij zag een prachtig merelnest en klopte daar eens aan.
Dag juffrouw Merel, zei hij en hij tikte aan zijn pet,
hebt u misschien een eitje over voor mijn omelet?
Wel ja, ‘k geef daar mijn eitjes weg, zei snibbig juffrouw Merel,
eet jij maar hazelnoten, hoor, maak dat je wegkomt, kerel!
Daar stond die arme Tibbedaan en huilde van verdriet,
hij wou zo graag een eitje hebben, maar hij kreeg het niet…
Maar wat was dat? Daarginder stond een oude boerderij,
en Tibbedaan sloop dichterbij en steeds nog dichterbij…

Hij glipte binnen in de schuur en keek eens in het rond.
O kijk, daar lag een reuzenei, gewoon maar op de grond!
Een eitje voor mijn omelet, zo zuchtte Tibbedaan,
maar och, wie kwam daar binnenstuiven? Oei, het was de haan.
Wat moet jij hier? Wat wil je hier? Jij dreumes! Tok, tok, tok!
Zo riep de haan, o, denk eens aan, wat Tibbedaan toen schrok!!!
O, neemt u mij niet kwalijk, zei hij zachtjes en beleefd,
maar mag ik vragen, of u soms een eitje over heeft?
Ik wil het eerlijk kopen voor een zak vol hazelnoten.
Toen keek de haan weer vriendelijk en krabde met zijn poten.
Vooruit maar, zei hij, neem het maar en zet het op je rug,
en kom dan met een zak vol noten morgen hier terug.
O dank u, dank u, dank u, zei kabouter Tibbedaan,
daar ging hij met zijn ei op weg. Tot ziens, meneer de haan!
En toen kabouter Tibbedaan weer thuis kwam, wat een pret!
Toen bakte hij een hele grote gele omelet!
En sindsdien gaat hij iedere woensdag naar de boerderij
en ruilt een zak vol hazelnoten voor zo’n reuzenei!

poetry43van Annie M.G. Schmidt
Uit ‘Het fluitketeltje’ Em. Querido’s Uitgeverij, Amsterdam 1992 (19de druk)

Bestel een dichtenbundel van Annie M.G. Schmidt bij

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.

Het Fluitketeltje

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

Meneer is niet thuis en mevrouw is niet thuis
het keteltje staat op het kolenfornuis,
de hele familie is uit,
en het fluit en het fluit en het fluit: túúúút

De pan met andijvie zegt: Foei, o, foei!
Hou eindelijk op met dat nare geloei!
Wees eindelijk stil asjeblief,
je lijkt wel een locomotief.

De deftige braadpan met lapjes en zjuu
zegt: Goeie genade, wat krijgen we nu?
Je kunt niet meer sudderen hier,
ik sudder niet meer met plezier!

Het keteltje jammert: Ik hou niet meer op!
Het komt door m’n dop! Het komt door mijn dop!
Ik moet fluiten, zolang als ik kook
en ik kan het niet helpen ook!

Meneer en mevrouw zijn nog altijd niet thuis
en het keteltje staat op het kolenfornuis,
het fluit en het fluit en het fluit.
Wij houden het echt niet meer uit… Jullie?

poetry43van Annie M.G. Schmidt
Uit ‘Het fluitketeltje’ Em. Querido’s Uitgeverij, Amsterdam 1992 (19de druk)

Bestel een dichtenbundel van Annie M.G. Schmidt bij

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.

In Schil Of Nat

“Foodie Poëzie – Culinaire Gedichten„

Groente en fruit in
allerlei soorten, vor-
men, maten en kleuren
Met of zonder steeltje
weinig of veel blad

Groente en fruit voor
ons aller gezondheid
rauw, gekookt of anders
uit oven, schaal of pan
gedroogd, in schil of nat

Geen of slechts weinig
betekent een gebrek
aan veel vitamines
Erg nadelig voor lijf
en accessoires

Ongemakken die
zich in ‘t klein beginnen
te uiten. Lees anders
boeken er maar op na
Verstandig. Gehad

Na elke maaltijd
een lekkere appel
Radijs, mandarijnen
Pluk ten allen tijde
gezond van de schaal

Groente en fruit als
energie. Motor voor
gewone en grote
prestaties van de dag
Gezond als moraal

Zomerkoninkjes
straks op alle markten
Koninklijk nagerecht
zonder kroon, met slagroom
Afsluiting van maal

Start jouw dag met een
banaantje, muesli, melk
koffie, brood en meer fruit
Na een dag werk en sport
Niets verzuurt in ‘t vat

poetry43van QpRus

Bestel een dichtenbundel van QpRus bij

Meer culinaire gedichten zijn te vinden op Foodie Poëzie.